හාෆ් ඩේ ලීව් , සූත්තර පුංචා සහ තවත් පොත් කතා

මම ගොඩක් ආසම පොත්  දෙකක් නොහිතුව වෙලාවක පලවෙනි වතාවට මුණගැහුන යාලුවෙක්ගෙන් තෑගි ලැබුණා .තවත් පොත් කීපයක් අද මම ගත්තා . පොත් බිල ගෙවන්න වුනේ දෙන්නම් කාසි ක්‍රමේට . කෑදර කමට පොත් අරගත්තු නිසා මේ මාසේ විනෝද කටයුතු වෙනුවෙන් පඩියෙන් වෙන්කරන දීමනාව දැන්මම කපා හරින්න වෙනවා .ඒ නිසා ඉදිරි කාලය ඇතුලත කෝපි හැන්දෑවල් , රාත්‍රී වීදි සංචාර ,නාට්‍ය බැලීම් , ඩිනර් මීටින් සියල්ල අවලංගු කරන්න සිද්දවෙනවා . ඒත් මාසේ ඉවරවෙන්න සෑහෙන්න කල තියෙනවා :) 

කොහොම වුනත් තෑගි ලැබුන පොත් දෙකෙන් එකක් වුන "හිම ගිර  භික්ෂුණිය " එදාම හවස ගෙදර යන්නත් කලින් රෝහල් ආලින්දයකට වෙලා වෛද්‍ය හමුව එන තෙක් කල් ගතකරමින් ඉන්න අතරේ ගොඩක් දුරට  කියවලා ඉවර කලා .කවි කදුර කියවන්න කල් ගත්තේ හිතාමතාමයි මොකද ඒක ලිව්ව කතුවරියගේ ආලවට්ටන් කෑලි එක්ක පොත හොඳට රස විඳින්නනම් නිවී සැනසිල්ලේ කියවන්න ඕනේ හිනා වෙන්නත් ඉඩ තියලා .

පොත් තෑගි දුන්නු යාලුවට පස්සේ දවසක මම කවියකුත් ලියලා ඇරියා ඊමේල් එකකින් මෙන්න මෙහෙම 

පේ අයියාත් 

පැජරොයියාත් ගැන 

අපැහැදිලි මිහිරි මතක ඇති

ලියන කියන වචන වල 

නොලිව්ව අරුත් සොයනු හැකි  

රස බර  හමුවීමක්ද 

සැපයට කරුණක්ම වෙයි 

යාලුවත් හැරෙන තැපෑලෙන් කවියකින්ම උත්තර එවලා තිබුණා 

මිහිරි පොදු මතක පොදියක්

දිග හරින්නට 

අප ලද කල් 
මද බව දැනෙන මුදු
ඒ මිහිරි මුලුවෙහි සුව
බෝ කල් සිත රඳනු ඇත

ඒ අපැහැදිලි මතක ඔස්සේ

යටගියාවේ තවත් 
මතකයන් ඉල්පී එත්
ඒ මතක හදේ තෙරපී
අකුරු කරනට

හද කම්පනය කරත්

නුගේගොඩට ඇවිත් දැන් මාස තුනක් විතර ඇති .අලුත් සරසවිය පැත්තේ ගොඩවදින්න ඕනේ වුනත් කල් දම දමා හිටියේ මේ දවස්වල අතේ සල්ලි මදි නිසා .ඒත් එක දවසක් වැඩකරලා , මහන්සිවෙලා , එපා වෙලා , තරහගිහින් සික් ලීව් හාෆ් ඩේ දාලා නුගේගොඩින් ගෙදර ඇවිදන් යද්දි නොදැනිම පය ගෑටුනේ සරසවිය දිහාට . අලුත් සාප්පුවේ ඉස්සරට වඩා ඉඩ කඩ වැඩියි .පොත් දිහා බල බල , පිටු පෙරල පෙරල ඉන්නත් පුලුවන් .මගේ ආසාම වැඩේ කලින් කියවපු රහ පොතක් සොයන් ඒකේ ආසම තැන් වලින් කොටස් කියවන එක .එහෙම පොත් කියවන්නො වෙනුවෙන්ම වෙන් වුන සෝෆා එකකුත් සාපුවේ තියෙනවා .පොත් රාක්ක පීරාලා කැම්පස් ඉන්න කාලෙත් ඉඳන් මේ වෙනකන් මිලට ගන්න බැරිවුන පොත් කීපෙක පිට කවර අතගාලා ඒ කාලෙයි අදයි අතර මිල සසඳලා හූල්ලලා අන්තිමට නතරවුනේ සිබිල් වෙත්තසිංහ මහත්මියගේ පොත් ගාව ."රසවතිත්" ," වෙසක් පහනත් "අතට අරන් කෙලින්ම ගිහින් හරි බරි ගැහුනේ අර සෝෆාවේ .එක හුස්මට පැටියාගේ වෙසක් පහන කියවලා ඉවරකරා .යස අපූරු කතා පොඩ්ඩ .පොඩි ලමයින්ට විතරක් නෙවේ පොඩි එවුන් දිහා බලන වැඩිහිටියන්ටත් හරි වටින උපදෙසක් එක්ක ලියවුන කතාවක් . ඔන්න ඊට පස්සේ රසවතී දිහාට හැරුණා .හනේ අම්මෝ මට හිනාව නවත්වගන්න බෑ . ගිමාරා , රසෝ , නෑනා නෝනා , වාසනා වකුටුපිට , අපේ එක්කෙනා එක්ක මගේ හිනාවට බ්‍රේක් ගහගත්තේ අමාරුවෙන් .හොඳටම කේන්ති පිට  හාෆ් ඩේ සික් ලීව් දාලා ආව මම  පැය දෙකක්    සරසවියේ පොත් කියවලා අන්තිමට ගෙදර ගියේ වෙසක් පහනත් , රසවතිත් මිලට අරන් හිනා වෙවී . 

ආයේම අදත් උදෙන්ම ඔෆිස්  ගිහින් ලොකු වැඩක් ඉවර කෙරුවට පස්සේ මට හිතුනා මොකට මේ හැටි නහිනවද කියලා .ගිය සතියෙත් ඔෆිෂල් හාෆ් ඩේ ගත්තු නිසා මේ සතියේ එහෙම ලීව් දාන එක හරි මදී .ඒ නිසා පොඩි නූල් සූත්තර වැඩක් කලා . හදිසි වෛද්‍ය පරීක්ෂණයකට යන්න වෙනවා කියලා බොස්ගෙන් අවසර අරන් ගෙදර ආව .ආයෙත් සරසවිය පහුකරන්  නුගේගොඩින් පයින් එන්න වුනා .කලින් වගේමයි නොදැනිම නැවතුනේ සරසවියේ තුන්වෙනි මහලේ . 

මේ සැරේ පොත් සැරිසර පටන්ගත්තේ කවි පොත් වලින් ."සක්වා ලිහිණි", "රාජතිලක -ලයනල් හා ප්‍රියන්ත" , "බෝඩිම" අතට අරන් පිටු පෙරලලා ගාන බලලා ආයෙත් රාක්කෙන් තිව්වා . ඒ නුදුරෙම ජනශැති පොත් ගොන්නක්ම .ඒ අතර දිගාමඩුල්ල ගැන ලිව්ව මායා රංජනුත් හිටියා .කොහොම වුනත් මාතර රතු බත් ,කිරි හොදි ,ඇඹුල් තියල් අමතක කරන්න බැරි කමට අප්‍රකට ඒත් රසවත් ජනශැති පොතක් වුන "අපේ ගම මාතර" පොත් ගොන්නට එකතු කරගත්තා. වටයක් කැරකිලා යද්දී නවකතා පැත්තේ සුමිත්‍රා රාහුබද්දගේ පොත් කීපයක්ම තියේ .ඒත් "අග පිපි මල්" නම් නොගෙනම බැරි වුනා . ඔහොම කැරකීගෙන ගිහින් නතරවුනේ ආයෙත් සිබිල් වෙත්තසිංහගේ පොත් ගාව . පොත් ගොඩ ටිකක් අවුස්සද්දී මෙන්න අතට ලැබුනා කාලයක් පුල පුලා කියවන්න බලාගෙන හිටි "සූත්තර පුංචා" .ආයේ දෙපාරක් හිතුවේ නෑ .පොතත් ඩැහැගෙන දිව්වේ අර සෝෆාව ගාවට .ගිහින් හරි බරි ගැහිලා ඔන්න කියවනවා සූත්තර පුංචා .කට කොනක හිනාවකුයි , පොඩි කාලේ ඉඳන්ම රහ පොතක් කියවද්දී ඉබේම යටි තොල තදින් උරන එකයිත් මට නොදැනිම පටන් අරන් කියලා තේරුනේ සෑහෙන්න වෙලාවක් ගියාම . අර පොඩි කාලේ විජය පත්තරේ හිටිය කමිස කොටේකුයි , කලිසන් කොටේකුයි ඇඳගත්තු පුංචා හම්බවුනාම කාටද සතුටු නැත්තේ ?, 

පුංචා හකුරු බෝල කෑව තැනට වෙනකන්ම මාත් පොත් රහ කර කර කියෙව්වා .එක හුස්මට කියෙව්ව පොතේ පෙරවදනේ මා සිත් ගත්තේ මෙන්න මේ කොටස

"දඟකාර වීම පොඩිත්තන්ගේ අයිතියකි. මේ දඟ බෝල වයස්ගත වැඩිහිටියන්ගේ ජීවිත ආලෝක කරන මිණි පහන්ය "

අන්තිමට සූත්තර පුංචවත් අතට අරන් , "දුවන් රැවුලත්" , "කුඩ හොරත්" සොයාගෙන පහල කැෂියර් එකට ගියේ බිල දාන්න .එතකොට තමයි පියවි සිහිය ඇවිත් මතක්වුනේ අතේ සල්ලි නැති වග .ඒ වුනාත් රහ පොත් අතාරින්න ලෝබ කම නිසා දෙන්නම් සල්ලි ක්‍රමේට බිල ගෙවලා සරසවියෙන් ගෙදර ගිය මම එක හුස්මට දුවන රැවුල , සූත්තර පුංචා සහ කුඩ හොරා කියෝලා ඉවර කලා .

ඔන්න තියෙනවා අද වෙනකොට මම ගත්තු පොත් හා මට තෑගි ලැබුණ පොත් .

ප/ලි

මේයින් හත්පෙති මල ගත්තේ නම් දැන් දෙමාසෙකට කලින් යාලුවෙක් එනකන් හන්දියක ලතවෙවී ඉන්නකොට ගොඩ වැදුන පොත් කඩේකින් .

Mature Friendships

මගේ හොඳම මිතුරියක් වූ ඇයට ජීවිතයේ ඉතා සංවේග ජනක අවස්ථාවකට මුහුණ දෙන්න සිදුවුණි.ඇගේ පවුලේ සමීපතම ඥාතීන් හා හිතවත් මිතුරු මිතුරියෝ ඒකී සංවේග ජනක මොහොතේ ඇය ලඟින්ම සිටියහ . සියල්ල අවසානයේ නොසිතූ විරූ මොහොතක තවත් හිතවත් අමුත්තෙක් පැමිණ සිටියේය . ඇගේ මිතුරියන්වූ අපි එන යන ඇගේ බොහෝ හිත්වතුන් දැන සිටි නමුත් මොහු මින් පෙර අපට හමුවී නැත .එදින හවස සියලු කටයුතු අවසානයේ ඔහුගේ ආගමනය සිදුවිය . එවෙලෙහි මා සිටියේ යා බද කාමරයක් ඇඳක් මත වඩි වී විඩා නිවමිනි . එවෙලෙහි මා සිටි කාමරයට ආ ඇය " මහන්සි නැත්නම් ටිකක් එලියට එන්න , මට කෙනෙක් හඳුන්වා දෙන්න තියෙනවා, හැබැයි බණින්න එපා " යයි අසරණ සිනාවක් සහිතව කිව්වාය .


ඉතා හිතවත් අපි උණුන් හා බැන වැදීගෙන නැතත් එකිනෙකාට අවවාද කරගත් අවස්ථා එමටය .එසේ තිබියදී ඈ මෙතරම් බැගෑපත්ව කියන්නේ කා ගැනද ?. ඔහ් හරි එහෙනම් මේ අර ගල් ඉබ්බාවත්ද ? ඒකද මේ තරම් මෙයා බැගෑපත්වෙන කාරණය ?'


"කවුද අමල්ද ඇවිත් ඉන්නේ ?"


මම අමුත්තක් නොපෙන්වා එහෙත් මැඩ ගත් කෝපයෙන් යුතුව එකවරම ඇසීමි


"ඔවු ඒ අමල්.. කැන් අයි ඉන්ට්‍රොඩියුස් යූ ටු හිම් ? ". ඇය මද තැතිගැන්මකින් කීවාය


අමල් මේ වංචාකාරයා ලැජ්ජ නැතුව ආව හැටි .මගෙ හිත තරහෙන් කෑ ගෑවෙව .එහෙත් හිතේ ඇති සියල්ල කටින් පිට කරන්න හොඳ වේලාව මෙය නොවේ.


"මට ගොඩක් මහන්සි දැනෙනවා ,ඔලුවත් කැරකෙනවා වගේ ...ටිකක් හාන්සිවෙලා ඉඳලා මම ඒ පැත්තට එන්නද ? අනික් යාලුවො ඉන්නවනේ ."


අමුත්තක් නොපෙන්වා මම කීවෙමි . මේපමණ වෙලා කඩිසරව එහා මෙහා දිව්ව මට දැන් හැදුන අමුතු මහන්සිය කුමක්දැයි ඇය අසුවේ නැත .


"කමක්නෑ රෙස්ට් කරන්න .මම එයාව පස්සේ ඉන්ට්‍රොඩියුස් කරන්නම් ".ඇය සෙමෙන් පවසා නික්ම ගියාය .


ඇය තාමත් සිටියේ සුදු වතින් සැරසීගෙනය . මුහුණ බොහෝ විඩාපත්ය . හරි හැටි නින්දක් ලැබුනේත් නැත. තව ඉටුකලයුතු වගකීම් රැසකි.ඒ මැද මොහු මෙතැනට මොකට කඩා පාත්වීදැයි මගේ හිතේ තද කේන්තියක් ඇති විය .


ඔහු මෙයින් තුන් වසකට පෙර ඇය හා බොහෝ හිතවත්ව සිටියේය .එකී හිතවත්කම් ප්‍රේමයකට ලියලා එන කල ඈ ඒ ගැන තම දෙමවුපියන්ටද දැන්වූවාය . එහෙත් අවසන නොසිතූ විරූ ලෙස ඔහු ඈ මග ඇරියේය .ඊට නිසි හේතුවක්ද නොවුනි .ඇගෙන් එන කිසිදු දුර ඇමතුමකට මාසයක් ගෙවෙනතුරු ඔහු පිලිතුරු නොදුනි.ඔහු ගැන පිලිබඳ සොයා ඇය සිත් තැවුලෙන් බොහෝ වෙහෙසුනි.අවසානයේ ඇය ,ඔහු ගැන පිලිබඳ ඇති වූ සිත අමාරුවෙන් ඉවතලූවාය . ඒ ඇගේ රාජකාරි දිවියේ බොහෝ කාර්ය බහුල වැදගත් සමයකි.එවැනි කලක මෙසේ හේතුවක් නොකියා ඇයට සිත් පීඩා කර මග හැර ගිය ඔහු ගැන මාතුල එතරම් ගරුත්වයක් ඉතිරිව නොතිබිණි .


"එයාට මේක ඉවර කරන්න ඕනෙ වුනානම් හරි කමක් නෑ ඉවර කරන්න තිබුණා .ඒත් මෙහෙම නෙවේ . නිකන් ඔයාව මග ඇරලා කඩේ යවලා පහත් විදියට හැසිරෙන්න ඕනෙද ?.ඇයි කෙලින් කීවෙ නැත්තේ . ඔයා මොන තරම් හිතින් වද වුනාද ඒ කාලේ ? "


ඔය බිඳුන පෙම් පලහිලව්ව ගැන විමසන කතා බහ ඇදුන හැම විටම තරහෙන් පුපුරමින් මම කියමි


මා හාන්සිවී සිටි ඇඳ අසලම අපේ තවත් මිතුරියන් දෙදෙනෙකි


"කවුද පණිවිඩේ කියලා තියෙන්නේ ?"


"කවුද ඉතින් අපේ එක්කෙනාම තමයි .අපිට යැව්ව එස්. එම්. එස් එකම එයාටත් යවලා "


"ඔහ් ..මිනිහට සේරම ඉවර වුනාම තමයි එන්න මතක් වුනේ එහෙනම් .පේන්නැද්ද කිසි වගකීමක් නැති කෙනෙක් වග ?.ඔය තරම කලින් දැනගෙනත් ඇඳන් ඇවිත් තියෙන්නේ රතු පාට ශර්ට් එකක් .මොලේ ඇති මිනිහෙක් කරන වැඩක්ද ? ඔහොම රතුපාට පිරිවැස්සක් එල්ලන් එන්නේ ?"


ඔවුන් අතරකින් බොහෝ කටකාර එකිය වූ හසී තරහෙන් බැන්ණ වදී .ඒ කතාවට කන් දෙන මට සිනාත් යයි .


මම ඇඳේ විට්ටමට කොට්ටය තබා හාන්සි වීමි


ඔහු නැවත ඇය මුලා කරාවිද ? ඈ සිටින්නේ තරමක් අසරණ තත්වයකය . එවැනි විටක ඈ මුලා කරන්න ඔහුට ලේසි වෙනු ඇත .එහෙත් මේ ඔවුන්ගේ පුද්ගලික ගණු දෙණුවකි . ඔවුන් එකිනෙකාට නැවත ආදරේකරනු හැකිනම් එය අපි වලකන්නද ? දෙන්නාම වැඩිහිටියන්ය .ඉතින් එහි ඇති වරද කිම ? ඒත් ඔහුගේ සත් භාවය විස්වාස කල හැකිද ?


දැන්නම් මගේ ඔලුව ඇත්තටම කැරකේ . මම සෙමින් අනික් ඇලයට හැරුණෙමි .


හසී හා රුවී කොහේ හෝ ගොස් ඇති හැඩකි .


"දැන් කොහොමද ඔයාට ? තාම ඔලුවේ කැකුමද ?"


නැවත මගේ මිතුරිය එතැනය .ඈ තාමත් සුදු පැහැ සාරියෙන් සැරසීගෙනය .
"ආ මේක බොන්න .ඇපල් සෝඩා"
ඈ සිනා මුසුව මා වෙත වීදුරුවක් පෑවාය . ඇපල් සෝඩා බොන්න මගේ ඇති පෙරේතකම ඇය හොඳින්ම දනී
"තෑන්ක්ස් . අමල් ගියාද ? "
මම වෙනසක් නොපෙන්වා කල්පනාකාරීව ඇසීමි .


"ඔවු ගියා ". ඇය සිහින් හිනාවකින් කිව්වාය


"හ්ම් සොරි ඒ වෙලේ මට මොනව වුනාද මන්දා .හරි මහන්සියක් දැනුනා .නැත්නම් මම එනවා ටිකක් කතා කරන්න .අපරදේ ."


මම ඔහුට කතා නොකිරීම ගැන සමාවට කාරණා එකතු කලෙමි .


ඈ තවමත් සිනාසීගෙනම මා දිහා බලා මගේ අතක් අල්ලා ගත්තාය .


"හ්ම් ..මම ඔයාව දන්නේ දැන් අවුරුදු ගාණක ඉඳන් .ඔයා ලේසියෙන් කෙනෙක් මග අරින්නේ නෑ . විශේෂයෙන් කිට්ටුම යාලුවෙක්ගේ ඉල්ලිමක් .මේ තරම් දුවලා පැනලා වැඩ කල ඔයාට ඔය ටික මහන්සිත් නෑ . ඒත් මම දන්නවා ඔයා කෙනෙක්ට අකමැතිනම් කිසි වෙලාවක ඔයාට ඒක හංගන්නත් බෑ.කොහොමත් ඔයා පැහැදිලි බ්ලැක් ඇන්ඩ් වයිට් මනුස්සයානේ .අමල් ගැනත් එහෙමයි . මම දන්නවා ඒ කාලේ මම වින්ද දුක ගැන ඔයා ඉන්නේ එයත් එක්ක පුදුම තරහෙන් කියලා .ඒක නේද ඔලුවෙ කැකුමක් පිටින් දාලා මග ඇරියේ . ?"


ඈ මගේ හිත නිවැරදිව කියවා ඇති සැටිය .


සොරකම් කල එකෙක් අතටම හසු වූ සේ මම ලජ්ජා වීමි .


"මන්දා මට ලොකු තරහක් ආවා .සොරි මම එහෙම නොකරන්න තිබ්බ .අඩු තරමින් ඔයා මට ඇවිල්ල ඉන්ට්‍රොඩියුස් කරන්න හැදුව වෙලේ එක වචනයක් වත් ඇවිත් කතා කරන්න තිබ්බ'"


"නෑ ඒක හිතන්න එපා .අපි දෙන්න කාලෙක ඉඳන් යාලුවො .ඒ නිසාවෙන්මයි ඔයා නො ආවේ .ඒක මම දන්නවා . ඔයාට අයිතිය තියෙනවා ඕනෙ තරම් එහෙම කරන්න .ඒ අපේ යාලු කම නිසා .අමල්ට මම සමාව දුන්නත් ඔයා , හසීගෙන් එහෙම කිසි සමාවක් නැති බව දන්නවා .හසිත් ඔන්න කියව කියව එහාට මෙහාට දුව දුව මට බණිනවා .ජස්ට් ෆොර්ගෙට් ඉට් "


ඇය අවසන සැහැල්ලුවෙන් සිනා මුසුව කීවාය


කාලක ඉඳන් හඳුනන අපි එකිනෙකාගේ හොඳ මෙන්ම නුගුණ , නොහොඳ , හැසිරීම තරහයාම් ගැන ඉතා හොඳින් දනිමු .ඒවායේ හංගන්න දෙයක් නැත .එසේ වූවාය කියා අපේ යාලුකම අඩු වී නැත .එය හැමදාම වැඩි වෙයි .
මම ආයාසසෙන් සිනාවීමි .


"හරි හරි අපි ඔය ගැන නිවී සැනසිල්ලිලේ උඩ බැල්කණි එකේ මීටිමක් දාමු .බය වෙන්න එපා .මම ඉහල උසාවියට ඔක්කොම කරුණු කාරණා ඉදිරිපත් කරන්නම් ."


ඇය මා හිනාගස්වමින් කිව්වාය


ජීවිතයේ ඉතාම ශෝකී මොහොතකත් ඉවසිල්ලෙන් කතා බහ කරන්නත් ,නිරවුල්ව සිතන්නත් , විහිලුවකින් සිනා සෙන්නත් ඇයට හැකි වීම ගැන මම පුදුම වෙමි .

තුන්වැනි ලෝකෙට ගොඩබහින හදිසිකාරයෝ

ත්‍රිබුවාන් ජාත්‍යන්තර ගුවන්තොටටේ පිටවීමේ පර්යන්තයට වෙලා මගේ ගුවන් යානයට නැගීමට නිවේදනය නිකුත් කරනතෙක් බලා හිටියා . නේපාලය බොහෝ යුරෝපා රටවඉන් එන සංචාරකයන්ගේ  පරාදීසයක් වුනත් නොයෙක් සමාජ ,ආර්ථික හා දේශපාලන කරුණු නිසා භෞතික සංවර්ධනයනම් සිද්දවෙන්නේ ඉබි ගමනින් . ඒ නිසා ගුවන්තොටුපල පිටවීමේ පර්යන්තයේ විසාල පහසුකම් නෑ . තියෙන එකම පිටවීමේ පර්යන්තය නිතරම ජනාකීර්ණ වෙලා , තදබදයෙන් , දූවිලි , දාඩිය හා රස්නයෙන් යුක්තයි .වායු සමන පහසුකම් අල්පයි . තත්වය දරුණු වෙන්නේ නරක කාලගුණ තත්වය නිසා ගුවන් යානා ගොඩ බැහීම ප්‍රමාද වීමත් එක්ක .එදත් ඒ වගේම දවසක් . දිල්ලිය බලා යන ජෙට් එයාර්වේස් ගුවන් යානය ගොඩ බෑම ප්‍රමාද වග නිවේදන නිකුත්වුනා. දිල්ලියේ සිට බොහෝ යුරෝපා ගමනාන්ත වෙත ලඟාවීමට සිටි මගීන් නොසන්සුන් .ඒ අතරින් උස් හඬින් බැන වදින සුදු ජාතික කාන්තාවක් දිහා හැම මගියෙක්ගෙම අවධානය යොමු වුනා .ඇය අතේ තිබුණේ ඇමරිකානු ගමන් බලපත්‍රයක් . ඉන්ග්‍රිසි බසෙහි ඇති එෆ් වර්ඩ්ස් - F words  පාවිච්චි කරමින් ඇය නේපාලයට බැන වැදුනා ගුවන් යානා ප්‍රමාදය , පිටවීම් පර්යන්තයේ අඩු පාඩු , දූවිලි ,දාඩිය ගැන මැසිවිලි කියමින් .

පලවෙනි ලෝකේ රටකින් ආව ඇය අනිවාර්යෙන්ම නේපාලයේ සුන්දරත්වය දකින්න හිමාල මායිමේ අන්නා පූර්ණා බේස් කෑම්ප් යන්න ඇති , පොකරා විල් බලන්න ඇති , කත්මන්දු නුවර සැරි සරමින් එහි සංස්කෘතික උරුම දකින්න ඇති . තමන් ජීවත්වෙන රටට වඩා බොහොම අඩු වියදමින් කෑම ,බීම නවාතැන පහසුකම් ලබාගෙන සතියක් වත් මේ නොදියුණු රටේ සිරි විඳින්න ඇති .එහෙම දවස් කීපයක් හිටි මනුස්සයට එකපාරටම පැය බාගයක් ගුවන් යානය ප්‍රමාද වෙනවා කියලා දැනගත්තම ඉන්ග්‍රිසි බාසාවේ තියෙන එෆ් අකුරේ කුණු හරුප වලින් නේපාලයට බනින්න තියාගත්තේ මොන හේතුවක් නිසාද මන්දා .මුලු සතියක් ගෙවන්න නේපාලේ හොඳයි අන්තිම පැය බාගෙදී නරකයි .

මට හිතෙන්නේ මේ තමා සංවර්ධිත ලෝකේ ඉපදිච්ච හෝ වඩා හොඳ ආර්ථික අවස්ථා සොයාගෙන සංවර්ධිත ලෝකෙට තුන්වෙනි ලෝකෙන් සංක්‍රමණය වෙලා ගිය බහුතරයක් පිරිසගේ සිතුවිලි යන අත . ලංකාවත් ඇතුලු තෙවෙනි ලොව රටවල් බොහොමයක සංවර්ධන විෂමතා , දූෂණය , වංචා ,ප්‍රමාදය ,දේශපාලන ඇඟිලි ගැසීම් තියෙනවා . ඒ නිසා බොහෝ අකටයුතු වෙනවා .මේ සිස්ටම් එක නුහුරු සංවර්ධිත ලෝකෙන් එන කෙනෙක්ට මේව එක්ක ගැටෙන්න අමාරුයි බව ඇත්ත .නමුත් සමහර අවස්තා වල පවතින තත්වය එක්සැජරේට් කරලා තමුන් සංචාරයට හරි , නෑ සිය පිරිවර දකින්න හරි එන තුන්වෙනි ලෝකේ රටවල් වලට නොසෑහෙන්න මේ මිනිස්සු ගරහන්නේ ඇයි කියන එක මට තේරුම් ගන්න බෑ .කොටින්ම ඉන්ටර්නෙට් ටිකක් ස්ලෝ වුනත් , බැංකුවක පෝලිමේ ඉන්න සිද්ද වුනත් ,  බස් එකක් ප්‍රමාද වුනත් මුව නොසෑහෙන්න බනින විවේචනය කරන එක  මේ අයගේ සිරිතක් .සංවර්ධිත කුල්ටූර් රටවල් වලින් ගොඩ බැහැලා දේශීයත්වය , පරිසරය විඳින්න කියලා ලංකාව වගේ තුන්වෙනි ලෝකෙට එන මේ අයට ටිකක් ස්ලෝ ඩවුන් වෙන්න බැරි ඇයි ? ඇයි එහෙනම් මේ දූවිලි පිරුණ කිසි කමකට නැති රටවල් වලට නිවාඩුවට එන්නේ ?

රාජකාරිය වෙනුවෙන් ලංකාවේ , අප්‍රිකාවේ හා ආසියාවේ බොහෝ දුෂ්කර පැති වල ඇවිදින්න හා ටික කාලයක් ජීවත්වෙන්න වුන මට නම් කියන්න තියෙන්නේ මේ කුල්ටූර් පන්තිය හිතන තරම් තුන්වෙනි ලෝකේ රටවල් කලු යක්කු නොවෙන බව .ඇත්තටම තුන්වෙනි ලෝකේ දේශීයත්වය විඳිනවා කියන්නේ කොට කොට යන සෙනග පිරුණ බස් එකක , ලොරි බාගෙක , මඩ වලවල් පිරුණ පාරක , දූවිලි , වියලි හුලං එක්ක .තේ කහට එකක් හරි චායේ එකක් හරි බීලා , ටුක් ටුක් රියදුරො එක්ක හෙට්ටු කරලා ,ආණ්ඩුවේ කන්තෝරුවක රස්තියාදු වෙලා  බලන එක .මොකද ඒ රටේ මිනිස්සු හැම දාම ජීවිතේ ඔය කියන දුක එහෙම නැත්නම් කටුව කන නිසා . ඒත් ඒ මිනිස්සුත් ජීවත්වෙනවා ඔය ඔක්කොම එක්ක . 

ඔය හේතුව නිසා මම නම් පුලුවන් තරම් මහන්සිගන්නවා ලොකේ මොන රටට ගියත් එතැන මගේ ගම රට කියලා හිතලා ලැබෙන පහසුකම් උඩ ජීවත් වෙන්න . 

නිකං රවුම් ගහන වරං !

ෆුට් ලූස් ෆැන්සි ලයිෆ් ස්ටයිල් එක 
නියමයි මචං 
පට්ට ජෙලක් දැනේ 
යන් එන ගමං බිමං


මොකෝ අපි  වගේද 
වැදගත් වැඩක් කරනව කියලද 
නිකං රවුම් ගහන වරං
රස්සාවටත් අහසෙමයි ඉන්නෙ


අඬන්න ලමයි ඉන්නවද 
රෑට බත් මාලු උයන්නද 
මොනවයින්  කරදරද 
හිතුන හිතුන අත ඇවිදින්න 

ආදරණීය දම් පාට මල් වැල

මගේ සොල්දර බංගලාවේ 
කවුලු වලින් හොරෙන් එබුණ 


සති අන්තෙ උදේ පාන්දරත් 
නිවනක් නැතුව කච බච ගෑව 
දෙමලිච්චො ,බට්ටිච්චොන්ට 
නොමිලේ නවාතැන් සැපයුව 



රෑට අපේ කසු කුසු කතා 
හොරෙන් අහන් පවන් සැලුව 
ලේන් පැටවු උගුඩුවන්ට 
හොරෙන්ම ගෙට රිංගන පාර කිව්ව 


නම නොදන්න ආදරණීය 
දම් පාට මල් වැල 
අදට අපි වෙන්වෙලා 
හරියටම දෙවසරයි 

ආයෙත් මං වැඩට

සතුට -දින නියමයක් නැතිව කල් දමා 

හදවත -දොරගුළු ලා වසා 

නිදිමත -ලෝභ ලෙස සීමා කර 

මනසට -වදදී නැගී සිටින්නට 

විසිහතර පැයේම

ආයෙත් මං වැඩට

අරණකට පෙම් බැඳ

අරණකට පෙම් බැඳ 

සරත් සමයක 

ගිම් නිවා යන්නට 

උයනක තනිවුන 

හෙවණැල්ලක්

පසුම්බියක් හා 

සීත කබායක්

ලෙට්ස් හැවු අ කොෆී -Incomplete Stories

එලියේ වහිනවා හෝ ගාලා ඒත් මොකද්ද  ලතාවකට . ඔෆිස් කාමරේ ඒ සී එක ගොඩක් වැඩියි දහ නවයක් විතර සෙල්සියස් .මම කැමති වහිද්දී කාමරේ ඇතුලේ සීතලට තියෙන්න . සීත වැඩි නම්  අත් දිග ටී ශර්ට් එකක් තියේ ලොකර් එකේ .ඒක අඳිනවා . හ්ම් පසුබිමින් මම කැමතිම එල්විස් ප්‍රෙස්ලිගේ , නීල් ඩයමන්ඩ් ගේ හා නන්දාගේ  සින්දු වාදනය වෙනවා .මොනවදෝ අඩුවකුත් හිතට දැනෙනවා .ඔහ් හරි දැන් මතක්වුනේ 

ඉන්ටර්කොම් එකෙන් දෙසිය විසිපහට කෝල් එකක් ගත්තා 

"තිලක් ගාණට සීනි දාලා ,කිරි දාලා උණු උණු නෙස්කැෆේ ලොකු මග් එකක් ගේන්න "

'මිස් උදේට තේ බිව්වේ දැන්නේ "

"කමක් නෑ තව එකක් ගේන්නකො"

"හරි "

විනාඩි දහයකින් දුම් දාන නෙස්කැෆේ මග් එක  මේසෙ උඩ .මම හිමින් මග් එක අතින් අරන් වැස්ස දිහා බලන් සංගීතෙට කන්දෙනවා .මේ කාමරේ වෙන කවුරුත් නෑ . 

පර්ෆෙක්ට් ඩේ ටු ෆිනිශ් මයි රිපෝර්ට් කියලා හිතෙනවා ....හවස් වෙනකොට හොඳ රිපෝර්ට් එකක් ලියලා .එදා දවස ගෙවෙද්දී මගේ මේසෙ උඩ නෙස්කැෆේ  බීල හිස් වුන කෝප්ප පහක් විතර තියේ . 

***************

කෝල් එකක් 

"හලෝ ...අද ඔයා කොලඹද ? ,මොනවද හවසට ප්ලෑන් ?"

"මුකුත් නෑ .අද ඉක්මනට වැඩ ඉවරවේවි "

"හරි එහෙනම් යමු තුම්මුල්ලේ බැරිස්ටා එකට "

මම හිමීට ඇස් පියා ගත්තා .... රීඩ් ඇවනියු එක ,විසාල මහ ගස් , ග්‍රවුන්ඩ් එක බෞද්ධාලෝක මාවත , එලියේ සමර් හට් ,කැම්පස් එක, හුරු පුරුදු පරිසරය ....මට නොදැනී හීන් හිනාවක් මූණට ආවා 

"හරි මම හරියට පහමාරට එතැන " 

"ඕ කේ මම එනවා .ලෙට්ස් හැවු අ කොෆී" 

"යැන්කි ස්ටයිල්ද , මහ රැජිණගේ ක්‍රමේටද ?"

මම එයාට විහිලු කලා .අපි දෙන්නම මහ හයියෙන් හිනා වුනා 

මාස ගාණකින් අපි මුණ ගැහිලා සුපුරුදු  කතා  මල්ල ලිහුවා .ඇත්තම කිව්වොත් අපේ සාමාන්‍ය ජීවිතේ ඉඳලා ඔෆිස් වල තියෙන එදිනද මැනේජ්මන්ට් ප්‍රශ්න දක්වා .කතාව ඇදිලා ගිහින් නගර සංවර්ධනය ගැන අපි කියවනවා .මිනිසුන්ට ප්‍රිය මනාප නගර බිහි කරන්න ඕනේ සැලසුම් .... දුම් දාන ලොකු කැෆේ මෝචා දෙකක් හිස් වෙනවා .අහස කලු වෙලා පොද වැස්ස කඩන් වැටෙනවා .අපි සමර් හට් එක ඇතුලේ .පොද වැස්ස මහ වැස්සක් වෙලා , කැට්ස් ඇන්ඩ් ඩෝග්ස් වහිනවා .අපි තාම අර්බන් ප්ලෑනින්ග් .....සමර් හට් වල හිටි උදවිය ඇතුලට ගිහින් .අපේ කකුල් තෙමාගෙන වැහි වතුර ගලනවා .හිරිකඩ පින්න ගහනවා .හොඳටම රෑ වෙලා .ඒත් අපේ අර්බන් ප්ලෑනින් කතන්දර නැගලා යනවා .ඒ වෙනකොට අපි හිතමින් හිටියේ නගර වල උයන් හා කාණු පද්ධතිය සකස්විය යුතු ආකාරය ,අපේ රටේ සරසවි වල  වාස්තු විද්‍යා ,ඉන්ජිනේරු පීඨ වල සිසුන් අර්බන් ප්ලෑනින් ගැන දැන ගන්න ඕනෙ  වැදගත් ටෙක්නිකල් නොවෙන ඒත් මිනිස්සුන්ට හිතකර කාරණා . 

*************

එකක්ද ?දෙකක්ද ?වැඩ .කීයක් කියලා ඉවර කරනද ? කොටේෂන් ඇනැලිසිස් එක කරද්දී දැක්කේ ගොඩක් පරස්පර මතුවෙනවා .ඔඩිට් එකක් ආවොත් ඔක්කොම ප්‍රශ්න කරනවා ෂුවර් . හ්ම් ...දවල්ට කෑම කන්න ඕනේ .වෙලාව බැලුවා .ඔහ් එකයි... .තව පැය බාගෙකින් බ්ලැක්බෝර්ඩ් සෙෂන් එකක් ඔන් ලයින් .බත් කන්න වෙලා නෑ .පහල තියෙන පෙරේරා ඇන්ඩ් සන්ස් ගාවට ගියා 

"මිස්ට නෙස්කැෆේ එකක් නේද ? ටේක් අවේ ද ?"

.එතන මල්ලි දන්නවා මම එන විදියෙන්ම ලිඩ් එකක් දාලා ටේක් අවේ නෙකැෆේ අරන් දුවන්න එන වග 

දවස ඉවර වෙනකොට හොඳටම හෙම්බත් වෙලා .හවස හතයි . තනියම නෙකැෆේ එකක් බොන්න යන්න හිත .පොද වැස්ස  ඒ අදහස අනුමත කලා වගේ . පෙරේරා ඇන්ඩ් සන්ස් එකේ කවුරුත්ම නෑ මේ වෙලාවට ඉඳ හිට පාන් ගෙඩියක් ගන්න එන කෙනෙක් ඇර .නිවී සැනසිල්ලේ වැස්ස දිහා බලන් දුම් දාන නෙස්කැෆේ එක තොලගානවා මම .ගෙවුන වෙහෙසකර ඒත් ඵලදායක දවසක් අග .ඒ අතර අම්මට කෝල් එකක් ගත්තොත් හොඳයි කියලා හිතුනා .අම්ම ඇහුවේ මගේ රෑ කෑම ගැන .අම්මල එහෙමයි .නිතරම අපි ගැන හිත කරදරෙන් .මම කිව්වේ මේ දැන් රෑ කෑම කන්න වාඩි වුනා විතරයි කියලා 

**********

ඔෆිස් එකෙන් පිට වුනේ ඔලුව බර වෙලා . මේ සැරේ ඒ මනුස්සයගේ ජොබ් කන්ට්‍රැක්ට් එක දික් කරන්න මට කිසිම ඉඩක් නෑ .මැනේජ්මන්ට් එක කියන්නේ රියදුරො අතිරික්තයක් තියේ .ඒ නිසා වන්දියක් එක්ක ගෙදර යවන්න කියලා . අවුරුදු තුනක් අපිව හැම තැනම පරිස්සමින් එක්ක ගිය මනුස්සයා . මිනිහට මම කියන්න කලින්ම මේක ආරංචිවෙලා . අත්සන් පොත ගාවට යද්දී දැක්කේ පියසේන තාම ඔෆිස් එකේ ඉන්නවා දැන් හයාමාරයි 

"මිස්" මනුස්සයා මා දිහා බලනවා බැගෑපත්වෙලා 

"මම දන්නවා මිස් මේ ගමන කන්ට්‍රැක්ට් එක දික් කරන්නේ නෑ "

අත්සන් පොත දාලා මම ආයෙත් ගිහින් රිසෙප්ශන් එකේ වාඩි වෙලා ඔහුට සන් කලා එතැන්ට එන්න කියලා 

"ඔවු එහෙම තීරණයක් තියේ . එත් කලබල වෙන්න එපා .මට සතියක් දෙන්න ආයේ මැනේජ්මන්ට් එක එක්ක කතා කරන්න .එතකන් කලබල නොවී ඉන්න ටිකක් "

"මම දන්නවා මිස් මට උදවු කලා හැම සැරේම .මට එකම ප්‍රශ්නේ මගේ පුතා උසස්පෙල ලියන්නේ මේ ගමන .වයිෆ් ගෙ ලෙඩෙත් අමාරු වෙනවා නිතර .දුව පොඩියි තාම .ඒකයි මම මේ ඉල්ලීම කලේ "

මම නවාතැනට ගියේ තාන්තුවාවෙන් .ඔක්කොම බෑග්  ඇඳ උඩට විසි කරලා රබර් සෙරෙප්පු දෙක දාගෙන ලේන් එක දිගේ ඉබාගාතේ ගියත් දෙපා  ඇදුනේ සුපුරුදු කෝපි හා ආප්ප කඩේට .

"බ්ලැක් කොෆී එකක් දෙන්න , කිරි එපා ,සීනි එපා .ආප්ප හතරක් දෙන්න පැයකින් .එතකොටම ප්ලේන් ටී ගේන්න "  මගෙන් විධානයක්

අවන්හල ඇතුලේ නිදහස්. කවුරුත් නෑ .එත් ටී වී එකේ මහ සද්දෙට සින්දු යනවා .කලු කෝෆි ආවා මේසෙට 

 "මේ ටී වී එකේ සද්දේ අඩුකරනවද ප්ලීස් ?"

මම තිත්ත කොෆි බිව්වා පැයක් තිස්සේ 

*********

නින්ද අහලක නැති -කුමට මේ පැනි සිරප් පෙති

මේ පැනි රස සිරප් එක 
චුට්ටක් නිදිමත ගෙනෙනු ඇති 
තේ හැඳි එක බැගින් තෙවරක් 
ගැනීම යහපත් 


රෝස පාට මේ පෙති 
බිව්වම ටිකක් ගැහෙනවා ඇති 
ඒනිසා වැඩ වලින් මිදී 
විවේකය යහපති 


ආයෙත් වට්ටෝරු වෙනස් කර
තව නිල් සුදු කරල් පෙති
සතියක් බොනු රිසී  
පොදියක්ම ලැබී ඇති 


නින්ද අහලක නැති 
බල් බල් කැස්ස හොඳ නැති 
හිතට විවේකෙකුත් නැති 
කුමට මේ පැනි සිරප් පෙති 

මල්ලි හපා කාල ඩොක්ටර්.... සහ එයින් පසු

අම්මාට නංගි ලැබෙන්න හිටි කාලයේ ගෙදර හැමෝම කිව්වේ  'අම්ම පුතාට සෙල්ලම් කරන්න මල්ලි බබෙක් එක්කන් එන " බවයි . එතකොට මට අවුරුදු පහකි . ආසාවෙන් බලන් හිටි මල්ලි බබා වෙනුවට අම්මා ගෙනාවේ නංගි බබෙකි . පස්සේ මල්ලි බබෙක් ගෙනැවිත් දෙන බව කිව්වත් ඒ මල්ලි බබා කවදාවත්ම ආවේ නැත . එක අතකට ඔය මල්ලි බබා ගෙනාවේ නැති එකමයි හොඳ , මට එහෙම හිතුන වාර බොහෝය . මට අවුරුදු දහයක් පමණ වන විට අම්මා හා තාත්තා එක්ක නිදා ගැනීමද අහිමි විය .


" ඔයා ලොකු ළමයෙක්  ඒ නිසා දැන් තනියෙන් නිදාගන්න පුරුදු වෙන්න , නංගි තාම පොඩියි නේ , එයා අපි එක්ක නිදාගත්තුදෙන් "කියා අම්මා කීවාය .


මට වෙන්වුන කාමරයේ පාඩම් කිරීමත්  ,තනියෙන්  නිදාගැනීමත් සිදුවිය . මට කාමරයක් වෙන් වුන බව දැනගත් නංගීටත් කාමරයක් වෙන් කරගන්න උවමනා විය . ඇයටත් කාමරයක් ලැබුන මුත් අවුරුදු දහය පැන්නත් ඇය එහි නිදන්න ගියේ නැත .එහි වූයේ අපිලිවෙලට ගොඩ ගැහුන අගේ පාසල් පොත් , ලමා පත්තර , ටොපි හා චොකලට් දවටන , බීම බට , පාසලේ අත් වැඩට මැටි ගුලි වලින් හැදූ බල්ලන් පූසන් ආදියයි .කොටින්ම එය පිස්සිගේ පලා මල්ල මෙනි . ඒ මදිවාට කොහේ යතත් තාත්තාගේ පස්සෙන් එල්ලී මෝටර් සයිකලයේ ඉදිරිපස ඉඳගෙන යන පුරුද්දකුත් ඇයට විය . මම එහෙම කලොත්"ඔයා ලොකු ළමයෙක්" කියා තාත්තා මා බිමට බස්සවයි . නිකන් අම්මගේ ඇඳ අසලින් හාන්සි වුනත් ඇය මා එලවා ගන්නේ "ඔයා තව අවුරුද්දකින් දෙකකින් ඕ ලෙවල් කරන ලොකු ලමයෙක්" කියාය . මේ ලොකු ලමයා කතාව මට පෙන්නන්න බැරිය , ඔය ඔක්කොම අර නංගි නිසාය . ඇය නම් මහ ඇණයක් යයි මට හිතේ . මගේ තනි අධිරාජ්‍යයේ බලය බිඳී යාම නිසා මට ඇය සමග තිබුණේ අසීමිත තරහවකි , ඉරිසියාවකි . ඉතින් ඇය හා වලි පටලවාගන්නට උවමනා හේතු ගොඩක් මට විය .

ලේසියෙන්ම ඈ හා රණ්ඩුවක ඇදගතහැක්කේ ඇගෙ අර අපිලිවෙල කාමරයට හොරෙන් ගොස් එහි ඇති ටොපි , චොක්ලට් දවටන , බීම බට එකතුව ආදිය අවුල් කිරීමේන් හෝ හැංගීමෙනි . එකිනෙකාගේ කාමර වලට කිසිම වෙලාවක පය නොතැබීමට අපි අතර අවබෝධතා ගිවිසුම් වුවද නංගී අවුස්සන හොඳම ක්‍රමය එය කඩ කිරීම විය . එවිට පැටලෙන වලි අවසන් වන්නේ මහා ගුටි කෙලි වලිනි . වැඩුමලා මම වුවත් නංගී අවුරුදු දහයක් වන විටත් මට වඩා  හොඳට උසින් මහති වැඩී සිටි නිසා අන්තිමේදී ඇගෙන් ගුටි කන්න සිදුවන්නේ මටය . ගුටි කෙලි ඇවිලුන විට අපිව දෙපසට කරන අම්මා මට බැණ අඬගහන්නේ "මේ තරම් ලොකු එකෙක් වෙලත් ලැජ්ජ නෑ , නයයි , මුගටියයි වගේ ඇවිලෙනවා "කියමිනි . 

ඒ දෙසැම්බර් පාසල් නිවාඩුව පටගන්න ඔන්න මෙන්න කාලයයි .මට වයස පහලවක් පමණ විය . මා සාමාන්‍ය පෙල පන්තියට සමත්ව තිබිණි.නිවාඩු කාලයට අපේ වලි අවම කර මා සන්සුන් කර තබා ගැනීමේ  හොඳම උපක්‍රමය පොත් බව දන්නා තාත්තා මට පුස්තකාලයෙන් නව කතා පොත් මිටියක්ම ගෙනැවිත් තිබුණි . ඒ අතර මෝපසාං ගේ ප්‍රංස කෙටි කතා එකතුවකුත් , ඇලෙක්සැන්ඩර් ඩූමා ගේ මොන්තක්‍රිස්තෝ පොතේ කාණ්ඩ ගොඩකුත් , මාර්ටින් වික්‍රමසිංහ කෙටිකතා වෙලුම් කීපයකුත්   විය. වසර අග මට හොඳ ප්‍රගති වාර්තාවකුත් පාසලෙන් ලැබෙන නිසා නිවාඩු කාලය පේන විදියට සෑහෙන්න සාමකාමි වන ලකුණු තිබිණි . එදා හවස මගේ කාමරයේ ඇඳට ගොඩ වී මම ඩූමාගේ මොන්තක්‍රිස්තෝ සමග තනිවී සංසුන්ව සිටියෙමි . ඒ අතරේ මගේ කාමරයේ මල් මල් තිර රෙද්ද අසලින් කවුදෝ ගැවසෙන බවක් පෙනේ . එකත් එකටම අර වදකාර නංගී බව නිසැකය .අපි උනුන් කෝප ගැනිවීමට කල අනික් වැඩය වූයේ හැම වෙලාවේම බත්කා එකිනෙකාගේ කාමර වල දොර රෙදි වලින් අත පිසදා ගැනිමය . ඈ මේ කැරකෙන්නේ එයට විය යුතුය .එහෙත් මොන්තක්‍රිස්තෝ හැරදමා වලියට යන්න මා සූදානම් නැත . මම නිහඬව පොතේ කිමිදෙමි . මා අවුස්සාගත් නොහුන තැන නංගී මගේ කාමරයට අවුදින් මගේ ඇඳෙන් වාඩි වූවාය . පා පහරක් එල්ල කර ඇයව කේන්ති ගැන්වීමට හොඳටම ඇවැසි නමුත් මොන්ත ක්‍රිස්තෝගේ වීර ක්‍රියා මට වැදගත් නිසා ඒ අදහස අත්හැරීමි .

රංඩුවක සේයාවක් නැති තැන නංගී මගේ පොත් මේසය අසලින් වාඩි වී යමක් කරනු පෙනේ . මම පොත් පාඩම් මේසය ලෙස පාවිච්චිකලේ ටියුෂන් පන්ති වල මේන් දිග උස මේසයක් හා එවැනිම දිග මිටි බංකුවකි ඕනෑ වුනොත් ඒ දිග බංකුවේ හාන්සි වී වුනත් පාඩම් කල හැක . නංගී පොත් මේසය උඩ නැගී මගේ පැන්සල් පෙට්ටියේ වූ චිත්‍ර අඳින්න පාවිච්චිකල හොඳම එච් බී පැන්සලක් වගේ වගක් නැතුව බ්ලේඩ් එකකින් කපා දමන්නීය .එවර නම් මට යකා ඇවිස්සිණි .


"ඔය පැන්සල තියන්න , ඕක මම ද්‍රව්‍ය බලා අඳින පැන්සල .නාස්ති කරන්න එපා ".මම සැරෙන් කීවෙමි . 
ඇයත් අතාරින පාටක් නැත ."මටත් ද්‍රව්‍ය බලා අඳින්න ඕනේ "මුරණ්ඩු ලෙස කියමින් ඇය පැන්සල කපා දමයි .


 දැන් නම් හරියන්නේ නැත . මොන්තක්‍රිස්තෝ පසෙකට විසි කල මම වහා නැගිට මෙහෙ දෙනවා ඕක කියමින් පැන්සල උදුරාගතිමි . පැන්සල  පසෙකින් තබා ආයෙත් මොන්තක්‍රිස්තෝ දෙසට හැරෙනවා එක්කම මගේ පිට මැදට දඩෝං ගා පහරක් එල්ල විය . දැන් සාමය අවසන්ය . හැමදාම ගුටි කන්න බැරිය ,වරද මගේ නොවේය .අද නම් දෙනවා පාර සිතූ මම ඇයව ඇඳට තල්ලු කර පෙරලා ගෙන නැගෙන්නට නොදී පහරක් එල්ල කලෙමි .එහෙත් මා පසෙකට තල්ලු කර දැමූ ඈ මට පහර පිට පහර එල්ල කලාය .වලකන්න ක්‍රමයක් නැත.පැරදෙන්න බැරිය . මම වහා ඇගේ අත අඹරවා අල්ලාගෙන හැකි වෙර දමා මැණික් කටුව අසලින් තදින් හපා කෑවෙමි . නංගී වේදනාවෙන් හඬනතුරුම හැපූවෙමි . 

ඇගේ මර හඬ තැලිල්ලට දුව ආ අම්මා අපි දෙපසට කලේ බැන වදිමිනි .  "හැටි විතරක් වලහැඩිය වගේ " කියමින් ඈ මට බැන වැදී නංගිගේ අත පරීක්ෂා කර බලන්නීය .බල්ලෙක් හැපුවාටත් වඩා හොඳින් එහි මගේ කෘන්තක දත් පාරවල් සටහන්වී ඇත .සියුම් ලේ ගැලීමකුත් ඇත.නංගී යටි තොල බෙරි කරගෙන වෙදනාවෙන් හඬා වැටෙන්නිය  . තාත්තා ආ විගස නඩු විසඳන පොරොන්දුව පිට අම්මා ඇයට ප්‍රථමාධාර දෙන්න යුහුසුලු වුණාය . මම තාත්තාගේ ගුටි පූජාවට හිතෙන්  සූදානම්  වුණි .ඉදලක් කොස්සක් කැඩෙන තුරු වුනත් පාර වැදෙන්න අද ඉඩ ඇත .වැරැද්ද බර පතලය .දැඩි දඬුවම් නියමිතය .


"මම ටිකක්වත් අඬන්නේ නෑ . ගහනකොට හෙලවෙන්නෙත් නෑ .ගේ වටේ දුවන්නෙත් නෑ . තව ගහන්න කියනවා .රෑට බත් නොකා නිදා ගන්නවා. මොකට බය වෙනවද" යයි හිතමින් මම වැඩේට ලෑස්ති වුනෙමි .


 තාත්තා ආවේය .අම්මාට පෙර දිව ගිය නංගී සියලු විස්තර කථනය කලාය .ඇගේ අතත් පෙන්නුවාය .ආයෙත් බොරුවට හැඬුවාය .දැන් ගුටි පූජාවට සියල්ල හරිය . තාත්තා "ලොක්කා "කියා මා ඇමතූ සැනින් මම සාලයට ගියෙමි .


" මොකද්ද මේ කරලා තියෙන්නේ ? මේක බොහොම බරපතලයි , නංගිට පිටගැස්ම වුනත් හැදේවි ". ඔහු නොකඩවා කියවාගෙන යයි .
ගුටි දෙන ලකුනු පේන්න නැත 
."මෙන්න සල්ලි .යනවා ගිහින් කොහෙන්හරි කමක්නෑ පිට ගැස්මට ටෙටනස් විද්දගෙන මිසක් දෙන්න ගෙදර එනවා නෙවෙයි" . ඔහු අවසාන තීරණය දුන්නේය . 

ගුටි ලැබුනානම් මීට වැඩිය හොඳය . දැන් හවස හයත් පහුවෙලාය . පිට ගැස්මට බෙහෙත් කොහෙන් හොයන්නද ? නංගී මැරේවිද , මේ වෙලාවට හන්දියේ දොස්තර ඉන්නවද දන්නේ නෑ .ඔය වගේ බයානක සිතුවිලි ගොඩක් මගේ හිතේ හොල්මන් කරයි . තාත්තාගේ තීරනය අවසන් තීරනය නිසා නංගීත් ඇදගෙන හන්දියේ දොස්තර වෙත යන්න පාරට බැස්සෙමි.දැන් නංගීත් බය වී ඇති හැඩකි . ඇගේ මූණේ කඳුලු වියැලිලාය .අපි කවදාවත් අම්මා හෝ තාත්තා නැතිව තනිව බෙහෙත් ගන්න ගොස් නැත .


" තමුසෙ මොකද මාව කේන්ති ගැස්සුවේ ? නැත්නම් මේ කරදර මොනවත් නෑ නේ" කියමින් ඇයට රවමින් බනිමින් මම ඇගේ අතින් අල්ලගෙන යමි .


හන්දියේ අලුත් දිස්පැන්සරියක් ඇතිමුත් මම එයට ගොස් නැත .ඉන්නේ අලුත් දොස්තර මහත්තයෙකි . එකත් එකටම එය හොඳය . කවුරු  හපාකෑව කියල කියන්නද ? මම හපා කෑව කියලා කියන්න නම් බැරිය .ඒ නිසා අපේ පවුලේ විස්තර හොඳින් දන්නා නිතර බෙහෙත් ගන්න යන විමල් දොස්තර මහතා ගාවට යාම මේ වෙලාවේ කල නොහැක . යා යුත්තේ මේ අලුත් දොස්තර මහතා වෙතය .හපා කෑම ගැන බොරුවක් හරි කියන්න පුලුවන.දිස්පැන්සරියට ගොස් වාඩි වූ සැනින් ඔලු අපි දෙදෙනාට ඇතුලට එන්න හඬ ගෑවේය .එවක  ඔහු තරමක තරුණ වෛද්‍ය වරයෙකි .


" ඇයි මේ පොඩි ලමයි දෙන්නෙක් ?" ඔහු අපෙන් විමසයි .
 මම කතාව කෙටියෙන් කිව්වෙමි .

"බලන්න ඩොක්ටර් මේ මගේ නංගි  එයා මල්ලි එක්ක සෙල්ලම් කරද්දී මල්ලි අත හපලා හයියෙන් ටිකක් තුවාලයි වගේ"

 . "කෝ ඔයාලගේ වැඩිහිටියෝ ?" ඔහු බාධා කරයි 

"අම්මයි තාත්තයි ටවුමට  ගිහින් තාම ආවෙ නෑ .එහා ගෙදර ඇන්ටි තමයි කිව්වේ ඩොක්ටර් ට පෙන්නන්න කියලා ". 

මම මහ දැනමුත්තියක් මෙන් පිලිතුරු දෙමි .නංගී බයටත් පුදුමයටත් පත්වී සිටියාය . මට හදිසියේම මල්ලි කෙනෙකුත් ලැබී ඇත .

" වයස කීයද ඔයාගෙ මල්ලිගේ ?"

ආයෙත් දොස්තරගෙන් පැනයකි . 

"අවුරුදු හයයි මම පැනලා උත්තරදුන්නෙමි ". 

හපා කෑ දත් පහර පරීක්ෂාකර බැලූ දොස්තර මහතා "බය වෙන්න දෙයක් නෑ අපි ටෙටනස් එකක් විදිමු කොයිකටත් " කියා නංගීට පිටගැස්ම එන්නත දුන්නේය . නංගීට හොඳට රිදෙන්න එන්නතක් ලැබීම ගැන මට මහා සතුටක් දැනිනි .

ආයෙත් ගෙදර ආ විට මට කන් පිරෙන්න තාත්තාගෙන් හා අම්මාගෙන් බැනුම් ලැබුණි . ඒ මදිවාට වස ලැජ්ජාවය . නංගී මගේ සියලු බොරු රංගනයන් අම්මාට වාර්තා කර තිබිණි . එදා සිට කාලයක් යන තුරු ගෙදර සියල්ලෝම මට ලෙඩක් හැදුන විට  විහිළු කරන්න   පුරුදුව සිටියෝය.

 ".දැන් ඉතින් ඔයාට බෙහෙත් ගන්න යන්න වෙන්නේ ඩොක්ටර් අමරසිරි ගාවට . එතකොට එයා අහන්නෙ නැත්තෑ අර අත හපාකෑව මල්ලි ගැනත් . ඉන්නවකො අපි කියන්න ඇත්ත කතාව ."

මට එවිට මහා ලැජ්ජාවක් ඇතිවේ .එනිසා උණක් හෙම්බිරිස්සවක් හදා නොගෙන ඉන්න මම සෑහෙන්න කාලයක් උත්සාහ ගතිමි . මේ වෛද්‍යවරයා මගේ පාසලේ ආදි සිසුවෙකි . එනිසා අපි බෙහෙත් ගන්න ගිය විට ඉගෙනීම , අපේ විබාග ගැන වචනයක් දෙකක් අපෙන් අහන පුරුද්දක් ඔහුට විය .ඒත් මේ වෙනකන් දෙවියන්ට  ස්තූති වන්න  කවදාවත්ම  අපේ බාල මල්ලී ගැන නම් අසා නැත .

 අපි දෙන්නා ටොම් ඇන්ඩ් ජෙරී මෙන් රංඩු වෙමින් යාලුවෙමින් ලොකු වීමු .ටිකක් ලොකු වුන විට අතින් පයින් ගුටි කෙලි පසෙක ලා වචන වලින් ප්‍රහාර එල්ල කර ගත්තෙමු . හිත් රිදවීම් ඕනෑ තරම් විය .දෙන්නා දෙවිදියක චරිතය  . අප දෙදෙනාම  හඳුනන හැමෝම කියන්නේ එහෙමය . ඒත් දෙන්නාම ජීවිතයේ දෙවැනි දශකය පහු කරන සමය වන විට මේ රණ්ඩු ඇල්ලිම්, පොර ඇල්ලීම් ,නැතිවී යමින් බොහෝ  වෙනස් වී තිබුණි .දැන් අම්මා ඕනෑම වෙලාවක් බනින්නේ  "මේ දෙන්නාම එකයි ලොක්ක තමයි පොඩි එකා නරක්කරන්නේ"   කියමිනි .

ප/ලි


මේ අතීත කතාව ඇදිලා ආවේ මෑතදී නංගී ලෙඩ වී ප්‍රතිකාර පිණිස රෝහල් ගතකල විටය . ඇගේ අවසන් වෛද්‍ය වාර්තාව හා නිගමනය රෝහලෙන් ලැබෙන තෙක් තරමක කැලඹීමෙන් යුතුව මා බලා සිටින වෙලාවක මා හිනැස්සිමට නංගී මේ කතාව මතක්කලාය .සියල්ල අවසානයේ යහතින් නිමා වූ අතර ඇගේ රෝග නිර්ණය සිතූ පරිදි අවදානම් සහගත දෙයක් නොවීය .

ඇනුවල් ලීව් උදාන කවි

ඇනුවල් ලීව් යාමද සැපතකි 

අලස සුවෙන් සිටීමද සැපතකි 

ලොක්කාගේ මේල් නොබැලීමද සැපතකි 

යාලුවන් සමග නන් දෙඩවීමද සැපතකි 

ඔහේ ඇවිදයන මගියෙක් වීමද සැපතකි 

ගහ කොල විඳීමත් 

මුහුදු වෙරලක තනි වීමත්

සතුටින් සිනාසීමත්

මිහිරි මතක මග  සැරියත්

සැපතටම හේතු වෙත් 

වසර පුරා හොඳ හැටි වෙහෙසීලා 

දිවා රෑ නොබලා ෆර්ෆෝම් කරලා 

අවුරුද්දක වැඩ අහවර කරලා 

ඉසිඹු ලබන්නට නිසි කල් බලලා  

ඉතුරු ඇනුවල් ලීව් දාලා 

වෙහෙසුන ගත  විඩා නිවා දමන්නයි 

බිඳුනු තැවුණ සිත සුවපත් වන්නයි 

නැවුම් උදාවට ජවයක්  දෙන්නයි 

අලස සුවය විඳ වැඩ අරඹන්නයි 

කොයි කවුරුත් ඇනුවල් ලීව් දමන්නයි ....-:)

P/S -Business Closed for 2011 . We are on Leave ! Happy Holidays ! Happy New Year ! 
( First two pics are taken by me . All rights reserved )

ජීවිතයේ ගෙවීගිය තවත් එක සොම්නස් සහගත කාලයක්-God...that was the best time in our life !!

දැනට වසර හතකට එහා කාලයයි .අපි ජීවිතයේ දෙවනි දශකය අග උපාධියක් පමණක් අතැතිව සරසවියෙන් පිටවූ අලුතය . අපේ උපාධියටම පමණක්  වෘතීය සුදුසුකම් ලබානොදෙන නිසා එය  වලිගය නැති ගොනෙකුට සමානකර තිබුණි . සිවු වසරක උපාධිය නිමාකර තවත් වසර එකහමාරක ආධුනික සමයක් ගෙවා දැමිය යුතුව තිබිණි .ඒ කාලය තුල ජේෂ්ඨයන්  හා වැඩ පුහුණු වීම් ,අදාල වෘතීය ආයතනයේ දේශනවලට යාම් , සහ විෂයන් හතකින් සමන්විත මාසයක් පුරා පවත්වන විබාගයක් සමත් වීමද අනිවාර්යෙන් කලයුතු අංග විය .මේ විබාගය අසමත් වුනොත් අර වෘතීය වලිගය එල්ලාගැනීමට නොලැබේ .එසේම උපාධියට අපර්ස් ගත් උදවියත් එය අසමත් වන අවස්ථා ඇතිනිසා පලමුවර ගොඩයාම ඇඟට ගුණ බව කාගේත් උපදෙස විය .

සරසවි කාලයේ යැපුණේ ගෙදරින් දෙන මුදලින් හා මහපොල ශිෂ්‍යත්වයෙනි. ආසා ඇඳුමක් , පොතක් ගන්න යන්න , මාසෙකට වරක් රස්තියාදුවක යන්න මහපොලෙන් වූ සේවය අපමණය .දැන් ඉතින් එයත් අහෝසිය .ඇත්තේ ගෙදරින් ලැබෙන දීමනාවයි .අර ලතින් බසින් කියවෙන උපාධිය ගත් පසු ගෙදරි සල්ලි ඉල්ලිමද මහා  මදි කමකි . ලජ්ජාවකි .ඊටත් වඩා එකල  ඔය අකුරු දෙක තුන ගැන මහා උද්ධච්ච ලෙස සිතූ නාහෙට නාහන කාලයකි .ජේෂ්ඨයන්   සමග ආධුනික පුහුණුව කරනමුත් එහිදී ගෙවීමක් නැත .නමුත් හිත හොඳ ජේෂ්ඨයන්   හෝ පුද්ගලික සමාගම් රුපිය තුන්දාහක් හෝ හාරදාහක් ගෙවීමට ඉඩ ඇත . මේ  ආධුනික කාලයේ සල්ලි බාගේ නැතිවුණත් වෘතීය ආචාරධර්ම කඩ නොකර පවත්වාගෙන යාම ඇවැසිය .ඒ වෙනුවෙන් සම්මත වර්ණයන්ගෙන් යුත් සාරි හැඳීම අනිවාර්යය . අර බරපතල විභාගයට අදාල කටයුතු නිසා ගම රට යාමක් නැත . ආයෙත් කොලඹ බෝඩිමකට කූඩු විය යුතුය .ලැබෙන රුපියල් තුන් හාරදාහෙන් කෙල්ලන්  වූ අපිට මාසෙට එක වෙන්න අලුත් සාරි ගන්නට නොහැක . කෑම බීම , බස් ගාස්තු , විබාගයට අදාල වියදම් , නවාතැන් ගාස්තු ,කොලඹ ජීවිතය තුල රුපියල් තුන්හාරදාහකින් කල හැකි දෙයක් නැතිය .කොටින්ම මේ ගන්දබ්බ කාලයකි .ගෙදරින් ඉල්ලිමට හිත් නොදෙයි .එකක් අර උද්ධච්ච කමය .අනික තව ඉගෙනගන්න වියදම් කලයුතු බාල සොහොයුරු සොහොයුරියන් අපි කාටත් අතැයි යනුවෙන් සිතන වගකීම් සහගත බවයි .

මෙවැනි වකවානුවල පිහිටට එන්නේ සාමූහික ජීවිතයයි .එහෙත් ඉතින් ගැලපෙන කචල් නැති සමූහයකට වැටුනොත් හොඳය  .නැත්නම් ඉතින් නිතර සිත් තැවුල් , නවාතැන් මාරු කිරීම් සිදුවෙයි .ඒ අනුව අපි සිවුදෙනෙක් සමූහික ජීවිතය ආරම්භ කලෙමු .අපි තිදෙනෙක්ම එකම බැච් එකේ අර වසර එකහමාරක ආධුනික කාලය නම් වූ දැඩි දඬුවමට සූදානම් වූ   බැචීලාය .අනිකා අපි සියලුදෙනාටම වඩා වසර තුනකින් පමණ බාල චාර්ටඩ් විබාගයට ලෑස්තිවෙන නංගී කෙනෙකි .අපේ නවාතැන අපේ එක බැචියක් වූ චමීගේ  දුරින් නෑවෙන නිවසක උඩු මහලයි . මේ තිප්පොල තිබුණේ බෙල්ලන්විල පන්සලත් , ජ'පුර සරසවියත් අතර එකසිය විස්ස පාර ආසන්නයේමය .කොලඹ සීමාවේ නවාතැන් මිල අධික වීමත් , කෙල්ලන්ට දැඩි නීති දාන සාම්ප්‍රදායික නවාතැන් අපිට රුස්සන්නේ නැති නිසාත් , ස්වාධීන ජීවිත ගෙවිය යුතු නිසාත් ඔය සේරටම වඩා සාමූහිකව උයා පිහාගෙන කෑමෙන් කොලඹ ජීවිතේ විය හියදම් අඩු කරගත හැකි නිසාත් , පරිසරය නිස්කලංක නිසාත් මේ නවාතැනට අපි සෙට්වූයෙමු . උඩුමහල අපිට පවරාදුන් නිවැසියන්ගෙන් එතරම් කරදර නොවීය . වෙලාවට ගෙවල් කුලී දුන්නහම ඇතිය .ලයිට් හා වතුර බිල් අපි ගෙවිය යුතු විය . මේ උඩුමහල අපිට ලැබුනේ රුපියල් පන්දාහකටය . අපිඅට ඇවැසි මූලික ගෘහ උපකරණ වූ ඇඳන් හතරක් ,පාඩම් කරන්නට  ලොකු මේස දෙකක් , පුටු කීපයක් , කෑම මේසයක් හා කොටස් හතරකට බෙදූ අල්මාරියක් එහි විය .රෝහල් වාට්ටුවක් විතර ලොකු වූ ප්‍රධාන සහ එකම කාමරයේ අපේ ඇඳන් හා අල්මාරිය වූ අතර ඉස්තෝප්පුවේ පාඩම් මේස විය .ඉස්තෝප්පුව බැල්කණියකට විවර වූ අතර එයට පහල මිදුලේ වූ විසාල අඹ ගසකින් සෙවන ලැබුණි . කුඩා කුස්සියත් ඉස්තෝප්පුවත් අතර අපේ නානකාමරය වි.ය පිටුපස බැල්කණියේ අපේ රෙදි සෝදා වේලීමට පහසුකම් තිබුණි  .බොහෝ නවාතැන් හා සසඳද්දී එය සෑහෙන්න පහසුකම ,ඉඩ කඩ  තිබූ තැනකි.මේ අපේ වාසභවනයි .

අපි හතරදෙනාම උයා පියාගෙන කන්න යන පලමු වතාව මෙය විය .අපි හතරදෙනාගේම දෙමවුපියන්ට නම් මෙය විහිලුවක් විය .එහෙත් අපි සීරියස් වීමු . අපි අතර ටිකක් ඩොමිනේට් චරිතය වූ ඉන්දු ගෘහපාලනය අතට ගත්තාය .උයන පියන සියල්ල ඇයට ඕනේ ලෙසින් තීරණය කරන්නට ඉඩදුන්නත් පහුවෙනකොට අපි අපට උවමනා ලෙස කටයුතු කෙරුවෙමු .

හිතුවා මෙන් නොව සාමූහික ජීවිතයේ බොහෝ වගකීම් ඇති වග අපිට වැටහුණේ පලමු මාසය ගතවෙද්දීය . සතියේ දවස් හතරෙහි උදේ , දවල් හා රෑ කැම පිලියෙල කිරීම හතර දෙනා බෙදාගත්තෙමු .උදේට හා දවල්ට එකටම උයාගත් අතර රෑට වෙනම කෑම ඉව්වෙමු . සතියටම ඇවැසි උයන , පිහන එලවලු , හාල් , පොල් ආදිය ගෙන ඒම එක් අයෙක් කලයුතුය .බඩු මුට්ටු ගෙනාවා පමණක් නොව ඒවා මිල හා ප්‍රමාන සහිතව අදාල දිනය සමග පොතක සටහන් කලයුතුය .ඒ වෙනුවෙන් කුඩා සටහන් පොතක් කුස්සියේ කෑම මේසය මත තබාතිබුණි .එය අපේ විගණන කටයුතු බාරව සිටි සරා නංගීගේ වැඩකි. අවසානයේ ලයිට් බිල් වතුර බිල් ආදියද එකතු කර එකිනෙකා විසින් ගෙවිය යුතු ගනන් අඩු නැතිව සතේටම නිවැරදිව කියන්න ඈට හැකිය .ඒ කුඩා පොත අද තිබුණානම් කොලඹ බඩු මිල වසර පහකදී ඉහලගිය අයුරු නිරීක්ෂණය කලහැකිව තිබිණ . සරා හැර තිදෙනාම තාවකාලික වර්ගයේ රැකියා සොයාගෙන තිබුණි . චමී අපේ සරසවියට අදාල අනුබද්ධ ආයතනයක ඉන්ටර්න්ශිප් එකක් කලාය . ඉන්දුටද එවැනිම බාහිර ආයතනයක ඉන්ටර්න්ශිප් එකක් ලැබුණි . මගේ තත්වය  ටිකක් වෙනස්විය .සරසවියෙන් පිටවෙද්දී වූ හදිසි අබග්ගයක් අවසානයේ  වාසනාව ගෙන ආවෙන් මට ප්‍රකට සමාජ විද්‍යා පර්යේෂණ ආයතනයක ජූනියර් රිසර්ච් ඔෆිසර පට්ටමක් නම් පත්වීම් ලිපියක්ද සහිත රුපියල් අටදාහක වැටුපක් ඇති , ඊ පී එෆ් , ඊ ටී එෆ් සහිත ඉස්තිර යයි කියන රැකියාවක් ලැබීතිබුණි .ඔය අටදාහ ලැබුණේ 2003 දීය . කැපෙන සියල්ල  අවසානයේ ඔවර් ටයිම් ද එක්වුනොත් රුපියල් හත්දාහක් පමණ ලැබුණි .ජීවිතේ වැටුපක් ගත් පලවෙනි වතාව එයයි .පඩි ගත් මුල් දවසේ ලෝකයම දිනූ වීරයෙක්සේ පේ ස්ලිප්- pay slip එකත් අරන් ගෙදර ආ හැටිත් නවාතැනේ හැමෝටම ප්‍රයිඩ් රයිස් ගෙනාහැටිත් මට අදවගේ මතකය . නමුත් මේ රැකියා අපේ වෘතීය පුහුණුවට සම්පූර්ණයෙන් ගැලපෙන ඒවා නොවේ .ඒ නිසා සති අන්තයේ කොහුවල සිටි ප්‍රකට ජේෂ්ඨයෙක් හා වැඩකිරීමට පොටක් පාදාගන්න මට සිදුවිය .රැකියාවේ වැඩ කටයුතු වලින් වෘතීය සුදුසුකම් පුහුණුව ,සම්පූර්ණ නොවේ . එහෙත් රුපියල් හත්දාහක් ලැබෙන රස්සාව අතහැරියොත් කොලඹ ජීවිතය අපහසුය .ඒ නිසා සති අන්තයේ දික්කසාද ලිපිගොනු කියවූයේ මේ කාලයේය .එමෙන්ම මා වැඩකල ආයතනයේ ලොක්කාගේ හිතහොඳ කම නිසා සතියේ එක් දවසක් පැවැත්වෙන ,විබාගයට පෙනීසිටීමට අදාල වෙන දේශන වලටද ගියෙමි .අනිවාර්යෙන් සාරි ඇඳිය යුතු එකී දේශන වාර වලට මම සහබාගි වුයේ කැෂුවල් ඇඳුමින් කොලෙජ් එකේ පස්සාදොරිනි .එවිට අපේ කෝස් කෝඩිනේටර් වූ කන්දයියා මහතාගේ ඇසට වැලිගැසීමට ලේසිය .නීතිය වූයේ සියලු ආධුනිකයන් නිවැරදි ඩ්‍රෙස් කෝඩ් එකෙන්  දේශන වලට පැමිණීම වුවත් රිසර්ච් රස්සාව නිසා මට සාරි අඳීන වෙලා නැත .ඒ හැම රුපියලක්ම දෙවරක් හිතා වියදම් කල කාලයයි . පිටකොටුවේ සිට වේල්ල වීදිය දිගේ පයින් ඇවිදගෙන ගිණි ගහන අව්වේ යන්නත් , වැඩ ඇරී මගේ කාර්යාලය නුදුරෙන් වූ නුගේගොඩ පොලට පයින්ම  ගොස් සතියක එලවලු අරන් ආයිත් කොහුවල හන්දියට අවුත් 135 බසයෙන් නවාතැනට යන්නත් පැකිලුණේ නැත .එසේම හම්බකරගත් එවායින් ඕ ටී එකට අදාල රුපියල් දාහක පමන මුදල කලුබෝවිල වූ ඉතිරිකිරීමේ බැංකුවේ ඉතුරු මිතුරු ගිණුමක දැම්මා මතකය .ඒ අදාල වෘතීය විභාගයට කලයුතු විවිධ මුදල් ගෙවීම් සපුරාගැනීමේ අටියෙනි .

ඩොමිනේටින්ග් කැරැක්ටර් එක වූ ඉන්දු සමග මමත් චමීත් ජීවත්වූයේ බොහෝ පරිස්සමිනි .එහෙත් කටට බ්‍රේක් නැති සරා නංගී නම් ඇයට එතරම් බය වුණේ නැත .ඉන්දු උදෙන්ම වැඩට පිටත්ව යන්නේ ඇගේ කාර්යාලය නවාතැනට තරමක් දුරින් පිහිටි නිසාය. ඊලඟට පිටත්ව යන්නේ චමීය .මම වැඩට යන්නේ අන්තිමටය .මගේ කාර්යාලය නවාතැනට ආසන්නය .සරාට හැමදාම පන්ති නැත .ඇයට උයන්න පියන්න නැත්නම් පරක්කුවෙනතුරු නිදාගන්න හැකිය .කොහොමනමුත් උදෑසන අපේ නිවහනේ තරමක කලබලයකි .කෑම උයන පිහන ඩියුටියට උදෙන්ම නැගිටින කෙනෙක් හතරදෙනාටම තේ හදයි .එකිනෙකා බොන කිරි වර්ග වෙනස්ය .නමුත් හතරදෙනාගේම මග් වලට නියම රස පදමට කිරි හදන්න අපි ඉගෙනගත්තෙමු . එවිට අනික්වුන් ඇස් පිහමින් නැගිටලා එයි . විබාගයට ආසන්න කාලයේ පාඩම් කිරීමට අනික් අය නැගිට්ටවීමද උදේ උයන කෙනාගේ රාජකාරියකි .  කලින්ම වැඩට යන අය මුලින්ම බාත් රූම් යයි .ඉන්දු හා චමීට අනිවාර්යෙන් සාරි හැඳ වැඩට යායුතුය .ඉතින් 

 මේ දෙන්නා කණ්නාඩිය බදු ගනී.මා නිදන ඇඳ තිබුණේ මේ කණ්නාඩිය ආසන්නයේය .ඒ නිසා සියලුදෙනාගේම රූප ලාවණ්‍ය කටයුතු , අලුත් සාරි හැඳ හැඩ බැලීම් වලදී  මේ ඇඳ බදුගැනීම සිරිතක් විය .මුහුණේ කුරුලෑවක් ආවත් දිනගනනක් විස්සෝප වන සරා නංගී වැඩි දාට මේ කණ්නාඩියේ හිමිකාරිය වූවාය .අපි සියලුදෙනාගේම ක්‍රීම් , ෆර්පියුම් ,ලිප්ස්ටික් සහ සෙසු රූපලාවන්ය උපකරන ඇත්තේ  කණ්නාඩිය මතයි . එයින් වැඩිහරියකට හිමිකම් කිව්වේ සරා සහ චමීය .මට වැඩිපුර තුබුනේ ෆර්පියුම් වර්ගය . ඉන්දු  ෆර්පියුම් පාවිච්චියක් නැත . අපි තුන්දෙනාගේ ෆර්පියුම් පොදු දේපල වගේය . සියලුදෙනාගේම සුවඳ විලවුන් බෝතල් වලින් විලවුන් නාගෙන යන සිරිතක් එකල මට තිබුණි . .ඔය අතර අන්තිමට වැඩටයන මට තව රාජකාරියක් ඇත .ඒ දොරටුපාල වැඩේය . පඩිපෙලෙන් බැල්කණියට ඇතුල්වෙන යකඩ ගේට්ටුවේ හා ප්‍රධාන දොරේ යතුරු මා සතුවිය . උදෙන්ම අනික් අයට පිටත්ව යන්න දොරවල් හැරීමත් ,සියල්ල හොඳින් වසා යතුර පහල මල් පෝච්චියක් තුල සුරැකිව තබා යාමත් , අන් සියලුදෙනා පැමිණි පසු රෑට සියලු දොර ජනෙල් වසා තරකොට යතුරු පොත්මේසයේ මගේ පෙන් හෝල්ඩරයට දැමීමත් මීට අදාල කටයුතු විය .ඒ හැරුනවිට විදුලි බල්බ මාරු කිරීම , කුස්සියේ හිටිගමන් බ්ලොක් වෙන සින්ක් එකේ ඩ්‍රැනේජ් සිස්ටම් එක යථාතත්වයට පත්කිරීම වැනි මකබාස් වැඩ කිරීම මට හා සරා නංගීට ඉබේම මෙන් පැවරී තිබුණි .

 සියල්ලන්ම නැවත් එක්වන්නේ හවස්වරුවටය .එවිට එක අයෙක් හැමෝටම තේ හදයි .හැමෝගෙම බිස්කට් එක ප්ලාස්ටික් ටින් එකක අසුරා තිබුණි .කැමති කෙනෙක්ට කැමති වර්ගයකින් කෑහැකිය .තේමේසය අපේ දවසේ වැඩකටයුතු සමාලෝචනය කරන වෙලාවයි .කාටත් තමන් ප්‍රියකරන සීක්‍රට් ක්‍රෂ් වූ කොල්ලන්ගේ සිට අලුත්ම වර්ගයේ මෝටර් රථ,මොබයිල් ෆෝන්  දක්වා කියවන්න දෑ බොහෝය . ඒ සෙෆීරෝ -Cefiro කාර් වලට මමත් චමීත් වහ වැටී සිටි කාලයයි .හේතුව අපේ සීනියර්ලා කීපදෙනෙක්ම සෙෆිරෝ කාර් මිලට ගත් නිසාය .මොබයිල් ෆෝන් නඩත්තුවට අපි අතවූ මුදල් මදිය .එහෙත් ඔය කාලයේ තුබූ අදනම් ඉතාම ප්‍රිමිටිව් වර්ගයේ Nokia  1100 ,1110  phone  එකක සතුකරගැනීම එකම සිහිනය විය ඉන්දු නම් බොහෝවිට කතාකලේ පලක් ඇති දෙයකි .විබාගයට උවමනා සටහන් සොයාගන්න අයුරු , ඊට අදාල වැදගත් දින වකවානු , පාඩම් කලයුතු පිලිවෙල ආදිය ඇය නිතර මතක්කලාය අපි මෙය නම් කලේ "ඉන්දුගේ උපදෙස් පන්තිය " ලෙසයි .බොහෝවිට හවස තේ මේසය සූදානම් කරන්නේද චමීය . තේ සූදානම් වූ පසු ඇය අප අමතන්නේ ' සෙක්සිලා තේ බොන්න එන්න' යනුවෙනි . ඇය අපි සියලුදෙනාටම පොදුවේ ඇමතුවේ "සෙක්සි- sexy  " යන පදයෙනි . චමීට අනුව ඕනෑම හොඳ දෙයක් , ලස්සන යමක් , රස කෑමක් 'සෙක්සිය ".මේ අපේ නවාතැනේ නිතර දෙවේලේ අහුණ ඉතාම සාමාන්‍ය  වචනයකි . චමීගෙන එය මටත් සරාටත් හුරුවිය. සමහර දිනවලට ඔය තේ මේසය ටිකක් වෙනස්වෙයි . පාන්පිටි , බිත්තර වැනි කලමණා ඇත්නම් චමී ඇගේ ප්‍රියතම කෑමක වන  පෑන්කේක් සාදන්නීය .කොහොම කලත් ඉන්දුනම් එහි අඩුවක්ම දකී .මටත් සරාටත් රසේ වගක් නැත .ඕනමදෙයක් බඩට දාගන්න අපි එවරෙඩිය .ඒනිසා පදම වැරදී රෙසිපිය අල වුවත් අපිට කමක් නැත .සරා අපි හැමෝගෙම උපන්දින කුස්සියේ ඇති බිත්ති  කැලැන්ඩරයේ ලකුණු කර තිබුණි .පෙබරවාරි , මාර්තු , මැයි හා දෙසැම්බර් වල අපේ උපන්දින යෙදී තිබුණි . උපන්දින සමරන උදවියට  ෆැබ් එකෙන් කේක් ගෙන ඒම සරාගේ අනිවාර්ය නියෝගය විය .ටී වී බැලීමක් නොවුන අතර සියලුදෙනාම නිවසට එන හවස් යාමයේ සිට අපි රෑ නින්දට යන තෙක් ඉසිර ගුවන්විදුලියේ සින්දු ඇසුවෙමු .ඊට කුඩා  රේඩියෝවක් අප සතු විය .ඔය අතර සති මැද නිවාඩුවක් තිබ්බොත් උදෙන්ම නැගිටින ඉන්දු මුලු ගෙයම අස්කරන්න පටන්ගනී .අපේ කොට්ට මෙට්ට අපිටත් නොකියාම බැල්කණියට විසිවෙලාය .ඒ වේලා ගෙටගන්නය . ඇඳ ඇතිරිලි රින්සෝවල පොඟවලාය .සමාවක් නැත .ඒවා තනි තනිව හෝදාගත යුතුය .පොත්මේසය වනසා තිබෙනවාට ඇය කැමති නැත .ඉතින් හැමෝගේම සටහන් ගොනුකරන්නේද ඇයයි .අපිට නම් මේවා මල වදය . ඒත් ඉතින් පොදු යහපතට-in the public interest   උහුලා සිටිමු .

රැකියා කලත් සුලු වැටුපක් නිසා අපි හැමෝම මාසේ අන්තිමට යන්නේ රිම් එකෙනි .තත්වය උග්‍ර වන්නේ හිටිගමන් අපි රැකියා කරන තැන් , හඳුනන සීනියර්ස්ලාගෙන ලැබෙන විවිධ ආරාධනා නිසාය .මේවා මගහැරීමට නොහැක්කේ වෘතීය ජීවිතය අරඹන්න ඇවැසි සමහර නෙට්වර්කින්ග් අවස්ථා මෙයින් ලැබෙන නිසාය .ඉතින් ඒවාට සූදානන් වීම යනු සෑහෙන්න ලොස් වීමකි .අලුත් සාරියක් ගන්නටම සිදුවේ . 

මේ සියල්ල මැද ප්‍රධාන කාරණාව  හෙවත් විබාගය අමතක කල නොහැක .අපි තිදෙනාම රැකියා සහ වෘතීය පුහුණු ලබන අතරම පාඩම් කලයුතු විය  .අපේ බොහෝ බැචීලා අප මෙන් නොව සතියට දින පහම වෘතීය පුහුණුවට සහභාගිවූ නිතර දෙවේලේ සාරි පටලවාගෙන සිනියර්ස්ලාගේ පොත් අතින් ගෙන අලුත්කඩේ කැරකුන  අයයි.ඔවුන්ට විබාගයට හොඳ සප් එකක් සිනියර්ස්ලාගෙන් ලැබුණ අතර සමහර දෙපාර්තමේන්තු වල සේවයට  යාමට ඇවැසි සහයද කල්තියාම ලැබුණි.නොකඩවා යමක් පාඩම් කලේ ඉන්දු පමණකි .චමී සහ මම උදේට හිතුනොත් පාඩම් කරන චරිත විය .විබාගය අත ලඟටම ආකල මම මගේ රැකියාව කරන ආයතනයෙන් මාස දෙකක නෝ පේ නිවාඩු ඉල්ලාගත්තෙමි . විෂයන් හතකට ඇවසි කාරනා පාඩම් කලේ ඔය කාලයේය .විබාගය පැවතියේ දෙවන මාසය මැදය .එය සති හතරක් නොකඩවා තිබුණි .එකල ඉවුම් පිහුම් සියල්ල සරා තනිව කරන්න බාරගත්තාය .අපිට තේ පවා හදා දුන්නේ ඇයයි .සමහරවිට අපේ රෙදිත් හේදුවා මතකය .එපමණක් නොව විබාගයට පෙර දිනවල සමහර පනත් , වගන්ති ගැන අපේ මතකය පිලිබඳ දැනුම මැනීමද ඇය විසින් සිදුකලාය . අපි තිදෙනාම උදේ , දවල් , රෑ නිදිවරන් පාඩම් කලෙමු .මේ සේරම සෙල්ලම් දාන්නේ අර වෘතීය සුදුසුකම් වලිගය එල්ලා ගන්නය .


අන්තිමේ සියල්ල යහපත් ලෙස නිමාවිය .අපි තිදෙනාම විබාගය සමත්වී තිබිණි .රිසල්ට්ස් බැලූ දා හිතට නැගුන සතුට මෙතෙකැයි නිමක් නැත .එතැනම වූ කාසිපෙට්ටි දුරකතනයකින් මම ගෙදරට කතා කර ඒපුවත තාත්තාට දැන්වූයේ මහත් උද්දාමයෙනි .ඉන් දෙදවසකට පසු අපි තුන්දෙනාම කලු නිල කබා මස්සන්නට ගිය අයුරුත් මතකය . හොඳම රෙදි වර්ගයකින් තෝරා , ඉස්තරම් විදියට නිමා කිරිමේ පලපුරුද්දක් ඇති අලුත් කඩේ ටේලර් ජොයින්ට් එකකට අපේ ඕඩරය කලින්ම දුන්නේ දිවුරුම් දෙන කාල වකවානුවේ වැඩි කරදරයක් නොවෙන්නය .අපි තිදෙනාම කලින් කතාවී එකම සෙෂන් එකක දිවුරුම් දීමට හැකි වන ලෙස  අදාල ලියකියවිලි බාරදුනිමු .චමී අපේ දිවුරුම් දුන් දිනයේ අමතක නොවෙන යමක් ඉතිහාසයට එක් කලා විය යුතුය .ඒ තමන්ගේ වෘතීය ජීවිතය අරඹන පොරොන්දුව දෙන්නටත් පමාවී පැමිණීමෙනි .එවිට අපි සියලුදෙනාම දිවුරුම් දී හමාරය . වසර දෙකකට මදක් වැඩිවූ සන්තුෂ්ටි දායක කාලසීමාවක් ගෙවී ගියේ එසේය . ඒ ජීවිතේ මහා බරක් පතලක් නොගත් ,එදිනෙදා ජීවත්වෙන හැටි හිතූ ,අතේ සතේ නැතත් හිතේ  සතුටින් හිටි කාලයකි.අප සිවුදෙනාගෙන් පලමුව වෙන්ව ගියේ මමය .ඒ කලුකබා රස්සාවට වඩා හාත්පසින් වෙනස් රස්සාවක් කරන්න උවමනා වූ නිසාය . ඒ වනවිට මම රජයේ කොමිසමක කලු කබා රස්සාව කරමින් සිටි කාලයයි . මගේ පත්වීම ඉස්ථිර කිරීමට ඔන්න මෙන්න තිබියදී මම ඉන් ඉවත්වීමි .මා නික්ම යනවාත් සමගම චමී එම ආයතනයේ සේවයට එක්වූවාය .ඉන්දු ඉන්ටර්න්ශිප් එකෙන් මුදවා ඔෆිසර තනතුරකට උසස්වී සිටියාය .සරා චාර්ටඩ් තුන්වන පියවරට සූදානම් වුවාය .ඉන්පසු කාලවලදී අප එතරම් මුන නොගැහුන මුත් උපන්දිනවලට සුබපැතුම් එවීම නම් නොකඩවා විය .අවසන් වරට අපි තිදෙනෙක් චමීගේ වෙඩින් එකේදී මුණගැසුනේ 2008දීය.පසුව අපි හමුවුනේ මූණු පොතෙනි .තාමත් චමී හිටිගමන් මා අමතන්නේ සෙක්සි ලෙසිනි . අපි අතර ඉඳහිට හුවමාරු වන ඊමේල් වල පවා එදවස්වල තේ බොමින් නන් දෙඩවූ අයුරු සිහිකර සිනාසෙමු .ඒ හැම ඊමේල් පණිවුඩයක් අගම හැමදාම කියවෙන දෙයක් ඇත - God.... That was the best time in our life -දෙවියනි ඒ අපේ ජීවිතයේ ගෙවීගිය හොඳම කාලයයි !

ප/ලි

ඒ ජිවිතේ ස්වාධීන වෙන්නට එකතරා අයුරකින් වෙර දැරූ කාලයකි .එහි සිහිවටන දෙකක් තාමත් මා සතුය . ඒකක් සරසවියේ අවසන් වසරේ වූ අබග්ගයක් නිසා අහම්බෙන් ගිය රස්සාවෙන් ලද පලමු වැටුප සටහන්වූ පේ ස්ලිප් එකය .අනික මගේ වෘතීය පුහුණුව ලබන්න යන මුලම දවසේ ඇඳි ලා ක්‍රීම්  පාට පසුබිමේ ලා කොල පැහැ සිහින් මල් මෝස්තරයක් වැටුන  කොට්න් සාරියයි . 

මට මහන්සියි

එලාමය මරහඬ තලන  හඬලන ජංගමයා ඇඳ පුරා අතපතගා සොයාගත්තෙමි .උදේ පහයි.අද සඳුදා .එතකොට මේ ඉන්නේ රාජකාරි නිවහනේ කොලඹ .දැන් මේක මගේ ගෙදර වගේ .පොරවන් නිදාගන්න තියේනම් හොඳයි .එතකොට මතක්වුණේ  හරියට හයට ඔෆිස් එකේ ඉන්න ඕනෙ.හබරණ යන නඩේට එක්කහුවෙන්න . මොන කෙහෙම්මලකට මේ මීටිම හබරණ දැම්මද ? හබරණට මම කැමති කාලෙකුත් තිබුණා .අර ගහක් යට නිදාගත්තු දවස්වල .දනි පනි ගාල නැගිටලා මූණ හෝදලා ඇඳුම් ඇඳගත්තා . ඊලඟට මොනවද ගෙනියන ඇඳුම් .ඒව ට්‍රැවල් බෑග් එකට ඔබා ගන්න ඕනේ . අයන් කරන්න ? පිස්සුද ? රෙදිටික හෝදගත්තේත් බොහොම අමාරුවෙන් .මේ ට්‍රැවල් බෑග් එකේ මුලු ජීවිතේම පැක්වෙලා වගේ .සිකුරාදට අන්ලෝඩ් කරලා වෙලා තිබ්බොත් රෙදි හෝදනවා. ආයෙත් තව අලුතෙන් ලොට් එකක් පටවගන්නවා ඉරිදට හරි සඳුදට හරි යනවා . හරි ඔන්න උවමනා අඩුමකුඩුම ටික ගත්තා .තව ටිකක් නිල නිවාසේ අල්මාරියට දැම්මා.ඒව ආයේ කොලඹ ආවම අඳින්න .මතක ඇතුව කැමරාවයි ඒකෙ අනික් ආම්පන්නයි ගත්තා .මල්ල පිටට එල්ලගත්තා .ලැප්ටොප් එක, එක උරිසකට . කාර්යාල බෑගය අනික් උරිසට . ඇවිදගෙන ඔෆිස් එකට . නිල නිවාසේ යතුර බාරදුන්න සිකුරටිට . එකා දෙන්න මලු උස්සන්  ඔෆිස් එකට එනවා බාගෙට නිදිමතේ .අපේ නඩේ බෑගමලු , මීටිමට ඕනෙ අනික අඩුම කුඩුම ඔක්කොම වෑන් එකට ඇහිරිලා අපි දහදෙනෙක් පැක්වුණාම කොහොමද සනීපෙ? වෑන් එක ඇදිල යනවා නුවර පාර දිගේ .

මගේ ලොක්ක ඉස්සරහ සීට් එකේ .

"ටී ජී ගිය සතියේ අර රිපෝට් එකේ ප්‍රශ්ණ වගයක් අහල තිබුණා එක්ස්පෙන්ඩිචර් ගැන .උත්තර ඇරියද ?" එයා අහනවා .

මොන මගුලක්ද ? ගිය සිකුරාදා රෑ ආව මේල් එකක් ."ඒකට උත්තරහදිස්සි නෑ" . මම මුමුණනවා.

ඒ මදිවට මගේ එහාපැත්තේ ඉන්න අනික් ලොක්කි අහනවා "ටී ජී ඔයා අර කන්සෙප්ට් නෝට් එක ලියන්න පටන්ගත්තද ?"

මේක තමයි ලොක්කො එක්ක එකට ගමන් යන්න මම අකමැතිම වැඩේ . මුන්දැල එක්ක වාහනේකවත් නිදහසේ යන්න නෑ.කෙහෙම්මල් රාජකාරි ප්‍රස්න අහනවා ඒවට උත්තරදීල ඉවරක් නෑ .නිදාගන්න බැලුවා .ඒත් ඉතින් මට කවදාවත් වාහන වල නිදාගන්න බෑ. නිකන් ඇස් පියාගෙන ඉඳල ඇසුත් රිදෙනවා . ඒ වැඩෙත් අතඇරලා දැම්ම .කවුලුවෙන් ඉර එලිය වැටිලා මූණ පිච්චෙනවා . පිටිපස්සේ ප්‍රෝග්‍රෑම් සපොර්ට් කට්ටිය නම් හොඳට ලී ඉර ඉර නිදි . ලොක්කො තුන්දෙනෙක් ලැප්ටොප් දිගඇරන් ප්‍රසන්ටේශන් ගැන කතාව . ඔෆිස් එකෙන් දැන් කාර් චාජර් දීල .මල වාතයක් . නොකිය කියන්නේ අපිට විසිහතර පැයම වැඩ කරන්නද ? යන්තන් ඔෆිස් එන අතරේ නෙස්කැෆේ එකක් බිව්ව .වෙලාව නවයට කිට්ටුයි . අඹේපුස්සෙ නැවැත්තුවොත් හොඳයි උදේ කෑමට .

මේ මීටිම අවුරුද්දකට පස්සේ තියන්නේ .පේන විදියට සෑහෙන්න බොන්න ඕනෙ ප්‍රශ්න ගොඩක් කතාකරන්නයි යන්නේ .ලඟදි වෙන මැනේජ්මන්ට් චේන්ජ් .ස්ටාෆ් එකත් මැනේජ්මන්ට් එකට අවුලක් අදින්න ඉන්නේ .දෙගොල්ලම නොදන්න තාලෙට ඩිප්ලොමැටික් විදියට ඉන්නවා .හොඳ හොඳ සෙල්ලං එලිවෙන ජාමෙට .

දොලහමාරට විතර හබරණ ආවෙ .සුපුරුදු නවාතැන . හරි ලස්සනයි .දවල් කෑමෙන් පස්සේ හරියට දෙකට මීටිම පටන්ගන්න . රූම් එකට ගිහින් නාගත්තට පස්සේ ආයෙ කෑම ඕනත් නෑ . පැය දෙකතුනක් දපන්න ඇත්නම් හොඳයි .ඒත් ඒව කොහෙද . මීටිම පටන්ගත්තා .ලොක්ක වහෙන් ඔරෝ කතාවෙන් ඔන්න එනවා මැනේජ්මන්ට් චේන්ජ් එකට .

"මේගොල්ලො මේව තීරණේ කරල නොදන්න බබාල වගේ අපිට කියනවා . ඉස්සර මේ තීරණ මෙහෙම ගත්තෙ නෑ" .අපි සෙට් එකක් කෙලවර ඉඳන් කුටු කුටු ගානවා .

ලොක්ක එපාර කතාව ටිකක් වෙනස් කරලා. "අපි අද වර්කින්ග් කමිටියක් දාල ඩිනර් එකේදිත් මේගැන කතාකරමු" එයා කියනවා  .

මේ කතන්දර ඉවර වෙනකොට රෑ හයහමාරයි . ආයෙ ඩිනර්  ඩිස්කෂන් . මේකනම් පූරුවෙ පවක් .මෙහෙම තැනකට ඇවිත් වත් නිදහසේ කෑම ටිකක් කන්න නෑ .වර්කිං කොමිටියට නොයන්න මම හිතාගත්තා .හැබැයි යන දෙන්නෙක්ව අල්ලං කියන්න ඕනෙ ඒව ටික මතක් කලා . ටිකක් ඇවිදින්න යන්න හිතුවා .වැඩි දෙනෙක් වර්කිං කොමිටියෙන් පස්සේ සෙට් වෙන්න වගේ .රූම් එකට ගිහින්  ලැප්ටොප් එකයි ,කාර්යාල බෑග් ඇඳ උඩට විසිකරලා කැමරාව අතට ගත්තා .රබර් සෙරෙප්පු දෙකත් දාගත්තා .එලියට බැහැලා අඩි පාර දිගේ ඇවිදන් ගියා ඈතින්පේන වැව දිහාට .එතන ඉඳගන්න බංකු ,සමර් හට් එහෙම තියෙනවා .මගේ කල්පනාව පුලුවන් තරම් මෙතැනට වෙලා ඉඳලා පරක්කුවෙලා රෑ කෑමට යන්න . නැත්නම් වෙන්නෙ එක එක ඕප දූප කතා කරන්නයි , එක එක්කෙනාගෙ ඔෆිස් පොලිටික්ස් වලට අහුවෙන්නයි ,පලක් නැති වාද වලට පැටලෙන්නයි . මෙහෙම වෙලාවට තියෙන එකම සහනය ඇති තරම් කැමරාවෙන් පින්තූර ගන්න එක .මෙතැනට ඉර බැහැගෙන යන හැටි හරිම ලස්සනයි .අහසේ විසිරුණ  වර්ණවත් ගතියට මම ආසයි . බැහැගෙන යන ඉරේ අන්තිම රැස් කැරැල්ලත් කැමරාවට අහු කරගෙන ආයෙත් කාමරේට ආව .මගේ රූමි වර්කිං කොමිටි මීටිමේ. නාලා දෙපැයක් නිදාගන්න හිතුවා .රෑ දහය වෙනකන් ඩිනර් තියෙනවා .නවයහමාරට විතර ගිහින් තනියෙන් කෑම ටිකක් කන්නයි කල්පනාව .නිදගන්න ගියාට ආයෙ උඩ විසි වෙලා ඇහැරුණා . මගේඅ රූමි කතා කරනවා .

"ටී ජී එන්න ඩිනර් වලට දැන් අටහමාරයි" . මෙහෙමත් වදයක් .ටීම් එකක් එක්ක ගියහම ඔහොම තමා .නිදහසක් නෑ .

"මම පොඩි වැඩක් .හදිසි ඊමේල් වගයක් යවන්න වෙලා . ටිකක් පරක්කු වෙනවා" . බොරුවක් කිව්ව බේරෙන්න .

"මැඩම් අතන මේසෙ තමයි  මැඩම්ලගෙ ටීම් එකට වෙන කරල තියෙන්නෙ .තාමත් මැඩම්ලගේ ටීම් එකේ අය එතැන කෑම කනවා . එතැනට යන්න "හෝටල් සේවකයා මට කියනවා .

"නෑ එයාල වෙන කතාවක් .

 මට ඒක අදාල නෑ. මම කැමති මෙතැන ඉඳන් කෑම කන්න .ටේබල් එකක්  lay කරන්න ප්ලීස් ? "මාත් අතාරින්නේ නෑ

කොහොමහරි තනියෙන් ඉඳන් කෑම කන්න ස්විමින්ග් පූල් එකට මූණ දාපු මේසයක් ලැබුනා.

"මැඩම් මොනවත් බොනව්ද ?" ආයෙත් හෝටල් සේවකයා බාර් එක දිහා බලන් අහනවා .

"ඔවු ගේන්න බ්ලැක් ටී පොට් එකකක් ලෙමන් ස්ලයිසස් එක්ක" .

"තව මොනවත් ඕනෙද මැඩම් "?. "ඔවු තියේ නම් ඔයාල බ්‍රෙක්ෆස්ට් එකට තියන හකුරු කෑලි ටිකකුත් ගේන්න . "මම වැරදි උත්තරයක් දුන්නද මන්දා .මිනිහා තක්බීර් වෙලා ඉඳලා ගියා තේ ගේන්න

කෑවට වැඩිය තේ බිව්ව මගෙ හිතේ . තාම වර්කිං කොමිටිය යනවා .කට්ටියගේ සද්දේ ඇහෙනවා .වරින් වර උස් හිනා හඬවල් .ඒ කියන්නේ වැඩේ සාමාකාමී වෙලා වෙන්න ඇති . නිදහසේ කෑවා . ටීම් එකක් එක්ක වැඩට ගියහම වැඩ ඉවරවෙලා තනියම්ම ඉන්න මම තරම් කැමතියි උදවිය වෙන මේ ලෝකෙ නැතුව ඇති . මගේ රූමි තව පරක්කුයි කියල එස් එම් එස් එකක් ආවා . නිවුස් බලලා නිදාගන්නහිතලා කාමරේට යන්න නැගිට්ටා .

"තව තේ බොනවද මැඩම් /". අර සේවකයා ආයිත් ."නෑ අදට බිව්වා ඇති "කියාගෙන මම ස්විමිං පූල් සයිඩ් එක දිගේ කාමරේට ඇදුනා .

ස් ස් ස් ටී ජී ...කාගෙදෝ පුරුදු හඬක් .බැලිනම් සිවා පූල් සයිඩ් එකේ මේසෙක වාඩිවෙලා .

එන්න වාඩිවෙන්න එයා මට පුටුවක් පෙන්නලා අතින් සන් කලා .

"ඇයි මෙතැන ? කෑවද ? නිදාගන්නෙ නැද්ද ? දැන් දහයයි වෙලාව ".මගෙන් ප්‍රශ්න වැලක් .

"නෑ තව පරක්කුවෙලා යනවා .සුදා මගේ රූම් මේට් .එයා වර්කිං කොමිටියට ගිහින්" .

සිවාට මෑතකදි ප්‍රමෝශන් ලැබුණා. සුදා ඒකට අකමැතියි .දැන් එයා රිපෝට් කරන්නෙ සිවාට.මේ දෙන්න අතර  සීතල යුද්ධයක් ය අවුලුවලා ඔෆිස් එකෙ අනික් ලොක්කො ටික. සිවා මට ඒ වග විස්තර කියනවා .සිවා  කතාකරන්නෙ බොහොම හෙමින් , ඉන්ග්‍රිසියෙන් වචන තෝරගෙන.බොහොම පරිස්සමින් සංයමයෙන් . ඉස්සර ඉඳන් මම සිවාට කැමතියි . ඔහොම ටීම් එකතුවුණහම අනික් වුන් ස්ටාෆ් හවුස් එක දෙවනත් වෙන්න බීලා පාර්ටි දානවා . එයා බොන්නේ නෑ . ෆුල් වෙජිටේරියන් . බොහොම සුහද ගතිගුණ තියෙන යාලුවෙක් . අනික් වුන් නිතරම පාර්ටි දාලා සිවාට බලෙන් පොවන්න හදලා බුලී කරනවා .සිවා නොබොන නිසා පාර්ටි ඉවර කරලා හිස් බෝතලුයි , මස්කටුයි සිවාගෙ කාමරේ දොර එලිපත්තෙ තියනවා. වර්කිං කොමිටියෙ එකාදෙන්න විසිරිලා යනවා .එයාල අපි ගාවත් නතරවෙලා ටිකක් පුදුම වෙලා බලලා" ඔහ් යූ ගයිස් හියර්" කියල ගූඩ් නයිට් කියලා යනවා.අපිත් වෙනසක් නැතුව "ගූඩ් නයිට් "කියනවා .තවටිකක් කතා කරකර ඉඳලා අපි දෙන්නත් යන්න නැගිට්ටා ."අතාරින්න එපා . මුල් හරිය ටිකක් කරදරවේවි මැනේජ්මන්ට් වලදි .ඒත් ඔයා ඉක්මනට හුරු වේවි ඒකට" .මම සිවාට කිව්ව .තෑන්ක්ස් ටී ජී .එයා අතට අත දුන්න .

කාමරේට ගියා තාම නිදි මත නෑ. එපාර ආයෙත් ඊමේල් දෙකතුනක් ලිව්වා . මීටිමක රිපෝර්ට් එකකුත් ලියලා ඉවරකරලා මේල් කලා . මගේ රූමිත් වැඩ .ලොක්කට හෙට කරන්න තියෙන ප්‍රසන්ටේශන් එකකට ගැජමැටික්ස් දාලා ලස්සන කරන්න එයාට පැවරිලා .ආයෙත් කාමරේ තිබුණ හීටරේ ගහල වතුර උණු කරලා බ්ලැක් තේ හදන් බීලා නිදියනකොට එලිවෙන පාන්දර දෙකයි .

පහුවෙනිදා මුලු දවසෙමත් ,ඊට පහුවෙනිදා දවස් බාගෙතුත් මීටිම . දැන් කට්ටිය ඒතරම් මැනේජ්මන්ට් එක චැලෙන්ජ් කරන්නෙ නෑ . දවල්ට ,රෑට කෑම කද්දි එක එකා ස්මෝල් ගෲප් හැටියට ගිහින් ලොක්ක එක්ක ඉඳගෙන කතාව . වර්කිං කොමිටියෙ ගත්තු තීරණ ආයෙ රිවිව් කරලා තම තමන්ට උවමනා විදියට හදාගන්න හැමෝම දඟලනවා .ඔන්න ඔහේ ඕනෙ දෙයක් කියලා මම ඉතුරු දවස් වලත් හවසට කැමරාව අරන් ඇවිද්දා . රෑට අනික් හැමෝම ගියාට පස්සේ අන්තිමටම ගිහින්  නිදහසේ කෑම කෑවා. ටිකක් ඔෆිස් වැඩ කරලා පරක්කුවෙලා නිදාගත්තා .

දවස් දෙකහමාරක මීටිම ඉවරවුනේ "එම්බ්‍රේස් ද අන්සර්ටිනිටි" කියල ලොක්ක දුන්න පණිවිඩේකින් .ඕක කියන්න මීටින් තියන්න ඕනෙ නෑ .දැන් අවුරුදු හයක් තිස්සේ ඔය කතා අහලම පුරුදුයිනේ . කොලඹ පිටත්වෙනකොට හවස දෙකයි. දැන් නම් ඔක්කොම ලොක්කො වාහනේ නිදි ගොරව ගොරව .ඇති යන්තන් .කොලඹ එනකොට රෑ අටයි .හරි තෙහෙට්ටුයි .කාර්යාල නිවහනේ අනික් සගයට ඕනෙ මාව ඩිනර් එක්කන් යන්න .බෑ කියන්න විදියක් නෑ .එදාට එයාගෙ රස්සවෙ එකොලොස්වෙනි අවුරුද්ද සමරනවා . අවුරුදු එකොලහක සේවෙන් පස්සෙ එයා මේ මාසෙ අග අයින්වෙනවා . ආයෙත් නාගෙන ඇඳගෙන ගියා රෑ කෑම කඩේකට . මික්ස් රයිසුයි , ඔරෙන්ජූසුයි ඕඩර් කරලා මට එයාගෙ මැනේජ්මන්ට් එකත් එක්ක තියෙන frustration  , අවුරුදු එකොලහක එක්ස්පීරියන්ස් , සමහරු ලොක්කට අල්ලන පන්දම් ගැන අහන්න වුණා .ඇත්ත වුනත් බොරුවුනත් නිදි මරගාතේ ඔලුව වන වන ඉන්න එක තමයි කලේ . ඇවිත් නිදාගන්නකොට දහයයි

අහැරුණේ කාර්යාල නිවහන සුද්දකරන්න එන සේවිකාවගේ සද්දෙට .

"මිස් තාම නිදිද? . තේකක් හදන්නද ?"එයා දොරට තට්ටුකරනවා .

ගමන් මහන්සියට ද කොහේ ඇඟ රිදෙනවා . නිදිමතයි තව .වෙලාව නවයයි . හරියට නම් නවයට ඔෆිස් ඉන්න ඕනේ .දඩි බිඩි ගාලා ඇඳගන්න හිතුවා . ශීලා තේ එක හදලා අතටම ගෙනත් දුන්නා

"මිස්ට මහන්සි පාටයි . ඊයෙ පරක්කුවෙලා ආව කියලා ජයසේන සිකුරටි අයියා කිව්වේ ?"."

ඔවු ටිකක් මහන්සියි ශීලා  .මම හිමිහිට කිව්ව ".

"ඒක හැබැව .දැන් මෙහෙ මිස්ට ගෙදර වගේ .ගිය සතියෙ සිකුරාදා වෙනකනුත් මෙහේ නෙ" .

හැබෑටම මොකද්ද මේ ජීවිතේ කියලත් හිතෙනවා වෙලාවකට . දන්න කියන යාලුවො හිතන්නේ හරි ෆන් වැඩක් කියලා ..සමහර යාලුවො කියන්නේ කෙයාර් ෆ්‍රී ජිප්සි ලයිෆ් කියල .මාත් ඉතින් ජීවිතේ කරදර කියන දේවල් ,අපහසුකම් තව කාටවත් කියන කෙනෙක් නෙවී .මොනව වුණ හිනා වෙලා ඉන්නවා .ඉතින් හැමෝම හිතන්නේ මම හොඳින් කියලා. බැලුවම ඒකෙත් වරදක් නෑ..

ආයෙත් මතක්වුණා ගෙදරට කතාකලේ නෑ කියලා .ඉක්මනට අම්මට කෝල් එකක් ගත්තා . දවසක් ඇර දවසක් විනාඩි පහක් අම්මට කතාකරන්න දැන් ටික කාලෙක ඉඳන් කරන දෙයක් .මේ විනාඩි පහ තමයි අපි දෙන්න රණ්ඩුවක් අල්ලන්නේ නැතුව කතාකරන එකම වෙලාව . නැත්නම් මම ඉතින් ප්‍රශ්නවලට උත්තර දෙන්නේ තව ප්‍රශ්නෙකින් . ගෙදර විස්තර අහලා නාගන්න ගියා . ශීලා බෙඩ් ශීට් හෝදන්න අහනවා .මම එපා කිව්ව . දවස් දෙකක් පාවිච්චිකලාට ඒව කිලුටු නෑහැ. එයා එන්නෙ කැස්බෑව පැත්තේ ඉඳලා .සුමානෙකට දවස් තුනක් ඇවිත් කාර්යාල නිවහන සුද්දකරනවා .උදේ නවයට ඇවිත් හවස 2 වෙනකන් වැඩ කරලා ආයෙත් ඔෆිස් එකට ගිහින් ඒකත් අස්කරලා පහට ගෙදර යනවා .අපි  කිලුටු කරලා දාන බෙඩ්සීට් , කාල තැන තැන දාන පිඟන් ,කිලුටු bath room ,  එහෙ මෙහෙ වුන පුටු අස් පස් කරලා තට්ටු දෙකක් මොප් කරනකොට හොඳ ගනන් ඇති . මට සේරම පහසුක්ම් දීලත් මහන්සියි .මීටර සීයක් ඈතින් තියෙන ඔෆිස් එකට යන්න පැයක් පරක්කුයි .ලැජ්ජ නැද්ද මනුස්සයෝ කියල හිතෙන් බැන බැන  ඉක්මනට නාලා ඇඳගත්තා .දිනපොත බැලුවා එලියේ මීටින් නෑ.ඒ නිසා අයන් කලේ නෑ .ෆෝමල් ඇඳුම් ඕනත් නෑ.ටී ශර්ට් එකක් ඇන්දා .ෆර්පියුම් බෝතලෙන් බාගයක් විතර නාගත්තා .මෙහෙම මහන්සි දවස් වලට වැඩට යන්න මොර්ටිවේෂන් එකකුත් ඕන නේ . හිත බෑ කිව්වත් නොගිහින් කොහොමද . හිත බෑ කියන වියර්ඩ් ෆීලින් එක මම දන්නවා . ගත්තා ලැප්ටොප් එක එක උරහිසකට , කාර්යාල බෑග් එක අනික් උරහිසට . ගියා ඔෆිස් එකට . රිසෙප්ශන් ඉන්න වයසක ඇඩ්මින් නෝනා  හිනාවක් දාලා ටී ජී යූ ලූක් ටයර්ඩ් කියලා , ගල් යූ හැව් සම් මේල්ස් කියලා මගේ ලියුම් ටික දුන්න .නොගිහින්ම බැරි වෙඩිං ඉන්විටෙශන් දෙකකුයි , බැංකුවෙන් එවන ලියුම් වගේකුයි . ඒව දිගෑරන් බලනකොට ලොක්කගෙන් කෝල් එකක්.

"ටී ජී ටිකක් හදිස්සියි කේස් ස්ටඩීස් දෙකක් ඕනේ යූ .කේ යවන්න . හවස තුන වෙනකොට එවනවද ?මේල් එක දැන් මම ෆොර්වර්ඩ් කලා .අර එක්ස්පෙන්ඩිචර් ප්‍රශ්නෙට ඔයා උත්තර ලියල තුබුණ. තෑන්ක්ස් .හොඳ ස්ට්‍රොන්ග් ආන්සර් එකක් ......." එයා තව මොනවද කියනවා .... මොන උත්තරය දුන්නද මන්දා මට නිදිමතයි . මහන්සියි . .....අයි ෆීල් වියර්ඩ් .ඒත් කවුරුත්ම හිතන්නෙ හිතන්නෙ මම හොඳින්, සතුටෙන්  කියලා.ඉතින් මාත් ඒගොල්ලන්ට කියනව මම සතුටෙන් කියල.

ප/ලි

කොහොමහරී නිදිමතේම වුනත් ඔක්කොම එනර්ජි කලෙක්ට් කරලා උවමනා වැඩේ කරල වෙලාවට සබ්මිට් කරා.උඩතියෙන්නෙ මම ගත්තු පින්තූර වලින් දෙකක් .කැමරාව මගේ හොඳම ගමන් සගයා .