මුහුදු පතුල යට ඉඳලා- මුතු ඇටයක නිදි කරලා

මම ඉපදිලා තියෙන්නේ අම්මගේ මහගෙදර. පැල් බැඳගෙන වහින මාසෙක .කොටින්ම කිව්වොත් අම්මට ඉස්පිරිතාලේ යන්න තිබුණ දාට දවසකට කලින් හදිසිවෙලා එලියට ආව ලමයෙක් මම.අම්ම එදත් අමාරුවක් නොතිබුණ නිසා වැඩට යන ලේස්තිවෙවී ඉඳිදී මට එලියට එන්න ඕනේ වෙලා තාත්තා ඉස්පිරිතාලේ යන්න කාර් එකක් ගේන්නත් කලින් මම එලියට පැනලා ගෙදරදිම .




පොඩි දරුවො ඉන්නකොට ගොඩක් නිදිමරන්න වෙනවනේ .ලයිට් නොතිබුණ මහගෙදර ඉපදුන අලුත මාව බලාගන්න අම්ම ගොඩාක් මහන්සි වෙන්න ඇති . ඉපදිලා දෙසතියක් ගිය තැන එක දවසක් මහ රෑ මම ඇඳෙනුත් බිමට පැනලා අම්මට නොදැනී .රෑ නිදි මරන් ඉඳලා මහන්සියට අම්මට යන්තන් නින්දගිය ටිකට මම කෙරුව තවත් හපන්කමක් . එදා මගේ ආච්චි  දුන්නලු අම්මට ඔලුව හිල් වෙන්න ටොක්කක් ආයේ නොහිතා මේ දරුවෙක් ලැබිච්චි අම්මකෙනෙක් කියලා . ඒ වගේම හොඳවයින් බැනුමකුත් .අම්ම හරි බයින් ඉඳලා තියෙන්නේ වැටුන නිසා මට වමනේ ගිහින් ඇස් රතුවෙලා මොනවහරි වෙනස්කමක් වෙයි කියලා .ගොඩාක් කල් යනකන් ඒ බය එයාට තිබිල තියෙනවා . පුංචිකාලේ මට ඔලුවෙ කැකුමක් ආවත් අම්මට බය හිතිලා තියෙනවා .


ඉපදුනේ වැහි මාසෙක නිසා පැල් බැඳන් වහින දවසක මම  හීතලට කෑ මොරද්දී අඬනවලු නිදාගන්නේ නැතුව .ගෙදර අනික් හැමෝම නිදි .ආච්චිටත් නින්ද ගිහින් මහන්සියට දවල් මාව බලාගෙන .අම්ම විතරක් මාව නලවගන්න මහන්සිගන්නවලු .අන්තිමට හදිසියෙන් ඇහැරුන ලොකුමාමා දැකලා තියෙන්නේ මාව නලවගන්න බැරිකමට අම්මත් මා එක්කම අඬනවා .


ටිකක් ලොකු වෙලත් මම අම්මට කරදර කෙරුව එක තමයි කලේ . නිදාගත්තේ නෑ නැලවිලි කියලා නිදි කරනකන් . අම්ම කිව්ව නැලවිලි ගී සමහර ඒවා ඒ කාලේ සිංහල පාඩම් පොත් වල තිබුණ කවි සින්දු . සමහරක් නාට්‍ය ගීත .ඒ අතරින් මම කැමතිම


ඉරටුවෙ ගසා හූනන් හට බත් දෙන්න
මට ආසාය ආයෙත් බිලිඳෙකු වන්න


පියාගේ කරට තනිවම නැගගන්න
කරපිට නැගී තනියම මහ රජ වෙන්න
හා නරි විත්ති රස කර කර අහගන්න
මට ආසාය ආයෙත් බිලිඳෙකු වන්න


ඔය කවියේ හා නරි විත්ති කියනකොට මට නිතරම හාවන්ගෙයි නරින්ගෙයි කතන්දර තාමත් මතක් වෙනවා .තව ආස සින්දුවක් අම්ම කිව්ව  මූදු පුත්තු නාට්‍යයේ "මුහුදු පතුල යට ඉඳලා , මුතු ඇටයක නිදි කරලා ,පෙන කැටියක පා කරලා මගේ දෝතට පුතු ආවා ...." ගෙදරට මම පුතා නිසා මම හිතන් හිටියේ ගොඩක් කල් යනකන් මම රැල්ලක නැගිලා ආවා කියලා .ඒ සින්දුව අහන හැම වෙලේම තාමත් ලොකු වෙලත් මට චිත්තරූප ගොඩාක් මවාගන්න පුලුවනි පොඩි කාලේ වගේම .




ඔය කාලේ පොඩි වුනාට මම හරි වදකාර වැඩ කරල තියෙන්නේ .අම්ම වැඩට යන්න ලෑස්ති වෙනකොටම අතට පැනලා වඩවගෙන අතින් බහින්නේ නැතුව ඉන්නවලු .ඉතින් අම්මට බස් එක මිස් වෙනවා වැඩට යන්නේ පරක්කුවෙලා . තව ලස්සන සිංදුවක් අම්ම කිව්ව මා එක්ක සෙල්ලම් කරනකොට .ඒකේ පද කීපයක් විතරයි මතක
පුංචි පුංචි තරු කැට මැද දිලිසෙන සඳවත
සඳ මොකටද හිරු මොකටද මට මගෙ "පුතු"ඇත
හිනාවෙන්නේ ඉඳ හිටලයි ආඩම්බර කම


මම හරි කැමතියි "මට මගෙ පුතු ඇත " කියලා අම්ම කියනකොට .ඒ නිසා මම විස්වාසකලේ මම පුතෙක් කියලා .සෑහෙන්න කල් ගිහින් දැනගත්තේ අම්ම සින්දුව වෙනස්කරල කිව්ව කියලා .


ටිකක් ලොකුවෙනකොට මට කියවන්න පොත් ගෙනිල්ල දෙන එකත් අම්මගේ සිරිතක් වුනා .ගොඩක් පොත් පුස්තකාලෙන් ගෙනිල්ල දුන්නේ .එත් දාසයවෙනි උපන්දිනේට මට මතකයි හුණු වටේ කතාවත් , ගම්පෙරලිය ,කලියුගය ,යුගාන්තය ත්‍රිත්වයත්,බව තරණයත් අලුතෙන්ම අරන් මට තෑගි දුන්නා.සමහර වෙලාවට ගොඩක් කවි සින්දු කියලා නලවලා , කතා කියාදීලා පොත් කියවන්න දීලා වැඩි වුන නිසා වෙන්න ඇති පස්සේ කාලේක මම උසස් පෙල කරන්න ගියහම අම්මට ඕනේ විෂයන් නොකරන්න හිතුවක්කාර තීරණයක් ගත්තේ


ඕලෙවල් කාලේ මම පන්ති යන්න අදිමදි කල නිසා අම්මට සිද්දවුනා මා එක්ක ගණිත ගැටලු විසඳන්න.කම්මැලි හිතුනම බුද්ධාගම ,සමාජ අධ්‍යනය සිංහල පාඩම් මට ඇහෙන්න කියවන්න .මේ කාලේ මම ආසම නැති දේ තමයි අම්ම ලෙඩ වෙන එක . යාන්තම් වයස පහේ හයේ විතර ඉඳන් මම දැනගෙන හිටියා අම්ම අසනීප වෙනකොට එයා වෙනස් වෙනවා කියලා .ඉස්කෝලේ ඇරිලා ඇවිත් අම්ම දිහා බැලුවම මට කියන්න පුලුවන් අම්ම සනීපෙන්ද නැද්ද කියලා .ටිකක් කල් යද්දී අම්ම ලෙඩ වෙන එක ගැන නුරුස්සනා ගතියකුත් ම්ගේ හිතේ තිබුනා ,මොකද එතකොට ගෙදර හරි පාලු , ඉන්න අමාරු ගතියක් දැනෙනවා .අම්මට නින්ද ගිහින් නම් මට සතුටුයි . ඒත් එක දිගට අම්ම ගොඩාක් නිදාගන්නකොට පාලුයි,දුකයි වගේ ගතියක් දැනෙනවා.එහෙම ලෙඩ වුනාම ටික කාලයක් යනවා අම්මට යථා තත්වෙට පත්වෙන්න අම්ම ලෙඩ වුනාම මගේ ලොකුම වැඩේ එයා නිද්දි ද නැත්ද කියලා බලන එක .ඔය කාලේ වෙද්දී ගෙදර පොඩි පොඩි දේවල් මට කරන්න අම්මා උගන්වලා තිබුණේ එයා නිතර ලෙඩවුණ නිසා වෙන්න ඇති .


ගොඩක් ලොකු කාලේ ඉගෙනීම , වැඩට යාම නිසා අපි භෞතිකව ඈත් වුනා .ඒ වගේම කතාකරන්න තරම් පොදු දේවල් අපිට අඩුවුණා .ඉස්කෝලේ යන කාලේ වගේ එකට පාඩම් කරන්න දේවල් තිබුණෙත් නෑ .මම හිතන්නේ අපේ එකඟ වීම් වලට වඩා එකඟ නොවීම් වැඩි වෙන්න ඇති.පොඩි එකා කාලේ නම් උකුලේ තියන් හරි නලවන්න තිබුණා දැන් එහෙම බෑ  කියලා අම්ම කිව්වේ ඒ හැඟීම වෙන්න ඕනේ ,එත් කොහේ ගියත් කෑවද ,බිව්වද නිදාගත්තද කියලා මගෙන් නොවැදී අහන සිරිතක් ඇයට තිබුණා .දුර ගිහින් මම කෝල් කරනකන් ටෙලිෆෝන් එක වදිනකන් මොනතරම් බලන් ඉන්න ඇත්ද .පිට රට ගියහම මගෙන් පණිවිඩයක් එනකන් රෑවෙලා වුනත් නැගිටගෙන ඉන්න සිරිතක් මෑතක් වෙනකන්ම තිබුණා .එහෙම කොහේහරි යන්න වුනහම ටික දවසකට කලින් මගේ ගමන ගැන ඔක්කොම විස්තර එයාට කියන එක මගේ සිරිත .මම යන්න ඇඳුම් පැක් කරන තැන බලන් ඉඳලා අන්තිමට ඔක්කොම අහන් ඉඳලා අම්මා අහන්නේ  ලොක්කා ඔය ගමන යන්නම වෙනවද ? දැන් ඔයා ගමන් ගියා මදිද වගේ අදහසක් . වැඩ වැඩි වීමත් එක්ක සමහර විට මට අම්ම අහන ඔක්කොම ප්‍රශ්න වලට උත්තර දෙන්න බැරිවුනා .ඒත් ගිහින් ඇවිත් සමහර වෙලාවට මම ගත්තු පින්තූර පෙන්නුවහම සතුටින් බලලා ඔය ගමන් යාම හරි මහන්සි වැඩක්.ඒත් ඔයා කැමති දේ නේ කියන සිරිතක් තියෙනවා .






ගෙදර  ඉඳන් වැඩ කලොත් දවස තිස්සේම කෑම බීම ලඟටම ගෙනිත් දෙන එක අම්මගේ පුරුද්ද .මම කාලා ,බීලා ඉවරවෙච්චි පිඟන් කෝප්ප මේසෙ උඩින් අයින් කරන්නෙත් අම්මා .ටිකක් හරි අතක් පයක් රිදෙනවා , ඔලුවෙ කැකුමක් හැදිලා ,කිඹුහුමක් ගියොත් කලබල වෙලා රෑ වෙලා නාන මහන්සි වෙන එකට මට දොස් කියලා අත් බෙහෙත් කරන්නෙත් අම්මා.එක සැරයක් ෆයිනල් ඉයර් ඉන්නකොට වැදගත් අසයිමන්ට් ටෙස්ට් එකකට දවස් දෙකක් තියලා තදට උණ අරන් ගෙදර ආවාම ඕඩි කොලොන් පැලැස්තර එලලා උණ බස්සාලා කොහොම හරි මාව ටෙස්ට් එකට යැව්වා සනීප කරලා  .ඒත් අම්මට තියෙන අතපය වේදනා ,අමාරු අපහසුකම් අපිට කිව්වේ නිතරම පරක්කු වෙලා


කලලයක් කාලේ පෙකණි වැලෙන් දරුවො තමන්ගේ සිරුරට සම්බන්ධ කරන් ඉන්න අම්මලා පෙකණි වැල කපලා අපිව උපද්දලා ලොකු මහත් කරත් භෞතිකව නොවුනත් මානසිකව අර පෙකණි වැලෙන් අපිව තදින් බැඳන් ඉන්නවා .අපි ලොකුවෙලා අම්මලගේ අර මානසික පෙකණි වැල් බැම්මෙන් මිදිලා ඈතට ගියත් අම්මලා ඒ බැම්ම ලිහන්න කැමතිම නෑ .ඒ ආදරේ වැඩි කමට සමහර වෙලාවට ගැටුම් වැඩියි .ඒත් අන්තිමට අම්මලා දරුවො ගැන උපේක්ෂා සහගතයි කියලා මට හිතෙන්නේ .


ඒත් මගේ අම්මා  මේ වෙනකන් අපිව සතුටින් තියන්න කෙරුව දේවල් වලින් බාගයක් වත් අපිට එයා වෙනුවෙන් කරන්න බැරිවේවි කියලා මට හිතෙනවා .

ජීවිතයේ ගෙවීගිය තවත් එක සොම්නස් සහගත කාලයක්-God...that was the best time in our life !!

දැනට වසර හතකට එහා කාලයයි .අපි ජීවිතයේ දෙවනි දශකය අග උපාධියක් පමණක් අතැතිව සරසවියෙන් පිටවූ අලුතය . අපේ උපාධියටම පමණක්  වෘතීය සුදුසුකම් ලබානොදෙන නිසා එය  වලිගය නැති ගොනෙකුට සමානකර තිබුණි . සිවු වසරක උපාධිය නිමාකර තවත් වසර එකහමාරක ආධුනික සමයක් ගෙවා දැමිය යුතුව තිබිණි .ඒ කාලය තුල ජේෂ්ඨයන්  හා වැඩ පුහුණු වීම් ,අදාල වෘතීය ආයතනයේ දේශනවලට යාම් , සහ විෂයන් හතකින් සමන්විත මාසයක් පුරා පවත්වන විබාගයක් සමත් වීමද අනිවාර්යෙන් කලයුතු අංග විය .මේ විබාගය අසමත් වුනොත් අර වෘතීය වලිගය එල්ලාගැනීමට නොලැබේ .එසේම උපාධියට අපර්ස් ගත් උදවියත් එය අසමත් වන අවස්ථා ඇතිනිසා පලමුවර ගොඩයාම ඇඟට ගුණ බව කාගේත් උපදෙස විය .

සරසවි කාලයේ යැපුණේ ගෙදරින් දෙන මුදලින් හා මහපොල ශිෂ්‍යත්වයෙනි. ආසා ඇඳුමක් , පොතක් ගන්න යන්න , මාසෙකට වරක් රස්තියාදුවක යන්න මහපොලෙන් වූ සේවය අපමණය .දැන් ඉතින් එයත් අහෝසිය .ඇත්තේ ගෙදරින් ලැබෙන දීමනාවයි .අර ලතින් බසින් කියවෙන උපාධිය ගත් පසු ගෙදරි සල්ලි ඉල්ලිමද මහා  මදි කමකි . ලජ්ජාවකි .ඊටත් වඩා එකල  ඔය අකුරු දෙක තුන ගැන මහා උද්ධච්ච ලෙස සිතූ නාහෙට නාහන කාලයකි .ජේෂ්ඨයන්   සමග ආධුනික පුහුණුව කරනමුත් එහිදී ගෙවීමක් නැත .නමුත් හිත හොඳ ජේෂ්ඨයන්   හෝ පුද්ගලික සමාගම් රුපිය තුන්දාහක් හෝ හාරදාහක් ගෙවීමට ඉඩ ඇත . මේ  ආධුනික කාලයේ සල්ලි බාගේ නැතිවුණත් වෘතීය ආචාරධර්ම කඩ නොකර පවත්වාගෙන යාම ඇවැසිය .ඒ වෙනුවෙන් සම්මත වර්ණයන්ගෙන් යුත් සාරි හැඳීම අනිවාර්යය . අර බරපතල විභාගයට අදාල කටයුතු නිසා ගම රට යාමක් නැත . ආයෙත් කොලඹ බෝඩිමකට කූඩු විය යුතුය .ලැබෙන රුපියල් තුන් හාරදාහෙන් කෙල්ලන්  වූ අපිට මාසෙට එක වෙන්න අලුත් සාරි ගන්නට නොහැක . කෑම බීම , බස් ගාස්තු , විබාගයට අදාල වියදම් , නවාතැන් ගාස්තු ,කොලඹ ජීවිතය තුල රුපියල් තුන්හාරදාහකින් කල හැකි දෙයක් නැතිය .කොටින්ම මේ ගන්දබ්බ කාලයකි .ගෙදරින් ඉල්ලිමට හිත් නොදෙයි .එකක් අර උද්ධච්ච කමය .අනික තව ඉගෙනගන්න වියදම් කලයුතු බාල සොහොයුරු සොහොයුරියන් අපි කාටත් අතැයි යනුවෙන් සිතන වගකීම් සහගත බවයි .

මෙවැනි වකවානුවල පිහිටට එන්නේ සාමූහික ජීවිතයයි .එහෙත් ඉතින් ගැලපෙන කචල් නැති සමූහයකට වැටුනොත් හොඳය  .නැත්නම් ඉතින් නිතර සිත් තැවුල් , නවාතැන් මාරු කිරීම් සිදුවෙයි .ඒ අනුව අපි සිවුදෙනෙක් සමූහික ජීවිතය ආරම්භ කලෙමු .අපි තිදෙනෙක්ම එකම බැච් එකේ අර වසර එකහමාරක ආධුනික කාලය නම් වූ දැඩි දඬුවමට සූදානම් වූ   බැචීලාය .අනිකා අපි සියලුදෙනාටම වඩා වසර තුනකින් පමණ බාල චාර්ටඩ් විබාගයට ලෑස්තිවෙන නංගී කෙනෙකි .අපේ නවාතැන අපේ එක බැචියක් වූ චමීගේ  දුරින් නෑවෙන නිවසක උඩු මහලයි . මේ තිප්පොල තිබුණේ බෙල්ලන්විල පන්සලත් , ජ'පුර සරසවියත් අතර එකසිය විස්ස පාර ආසන්නයේමය .කොලඹ සීමාවේ නවාතැන් මිල අධික වීමත් , කෙල්ලන්ට දැඩි නීති දාන සාම්ප්‍රදායික නවාතැන් අපිට රුස්සන්නේ නැති නිසාත් , ස්වාධීන ජීවිත ගෙවිය යුතු නිසාත් ඔය සේරටම වඩා සාමූහිකව උයා පිහාගෙන කෑමෙන් කොලඹ ජීවිතේ විය හියදම් අඩු කරගත හැකි නිසාත් , පරිසරය නිස්කලංක නිසාත් මේ නවාතැනට අපි සෙට්වූයෙමු . උඩුමහල අපිට පවරාදුන් නිවැසියන්ගෙන් එතරම් කරදර නොවීය . වෙලාවට ගෙවල් කුලී දුන්නහම ඇතිය .ලයිට් හා වතුර බිල් අපි ගෙවිය යුතු විය . මේ උඩුමහල අපිට ලැබුනේ රුපියල් පන්දාහකටය . අපිඅට ඇවැසි මූලික ගෘහ උපකරණ වූ ඇඳන් හතරක් ,පාඩම් කරන්නට  ලොකු මේස දෙකක් , පුටු කීපයක් , කෑම මේසයක් හා කොටස් හතරකට බෙදූ අල්මාරියක් එහි විය .රෝහල් වාට්ටුවක් විතර ලොකු වූ ප්‍රධාන සහ එකම කාමරයේ අපේ ඇඳන් හා අල්මාරිය වූ අතර ඉස්තෝප්පුවේ පාඩම් මේස විය .ඉස්තෝප්පුව බැල්කණියකට විවර වූ අතර එයට පහල මිදුලේ වූ විසාල අඹ ගසකින් සෙවන ලැබුණි . කුඩා කුස්සියත් ඉස්තෝප්පුවත් අතර අපේ නානකාමරය වි.ය පිටුපස බැල්කණියේ අපේ රෙදි සෝදා වේලීමට පහසුකම් තිබුණි  .බොහෝ නවාතැන් හා සසඳද්දී එය සෑහෙන්න පහසුකම ,ඉඩ කඩ  තිබූ තැනකි.මේ අපේ වාසභවනයි .

අපි හතරදෙනාම උයා පියාගෙන කන්න යන පලමු වතාව මෙය විය .අපි හතරදෙනාගේම දෙමවුපියන්ට නම් මෙය විහිලුවක් විය .එහෙත් අපි සීරියස් වීමු . අපි අතර ටිකක් ඩොමිනේට් චරිතය වූ ඉන්දු ගෘහපාලනය අතට ගත්තාය .උයන පියන සියල්ල ඇයට ඕනේ ලෙසින් තීරණය කරන්නට ඉඩදුන්නත් පහුවෙනකොට අපි අපට උවමනා ලෙස කටයුතු කෙරුවෙමු .

හිතුවා මෙන් නොව සාමූහික ජීවිතයේ බොහෝ වගකීම් ඇති වග අපිට වැටහුණේ පලමු මාසය ගතවෙද්දීය . සතියේ දවස් හතරෙහි උදේ , දවල් හා රෑ කැම පිලියෙල කිරීම හතර දෙනා බෙදාගත්තෙමු .උදේට හා දවල්ට එකටම උයාගත් අතර රෑට වෙනම කෑම ඉව්වෙමු . සතියටම ඇවැසි උයන , පිහන එලවලු , හාල් , පොල් ආදිය ගෙන ඒම එක් අයෙක් කලයුතුය .බඩු මුට්ටු ගෙනාවා පමණක් නොව ඒවා මිල හා ප්‍රමාන සහිතව අදාල දිනය සමග පොතක සටහන් කලයුතුය .ඒ වෙනුවෙන් කුඩා සටහන් පොතක් කුස්සියේ කෑම මේසය මත තබාතිබුණි .එය අපේ විගණන කටයුතු බාරව සිටි සරා නංගීගේ වැඩකි. අවසානයේ ලයිට් බිල් වතුර බිල් ආදියද එකතු කර එකිනෙකා විසින් ගෙවිය යුතු ගනන් අඩු නැතිව සතේටම නිවැරදිව කියන්න ඈට හැකිය .ඒ කුඩා පොත අද තිබුණානම් කොලඹ බඩු මිල වසර පහකදී ඉහලගිය අයුරු නිරීක්ෂණය කලහැකිව තිබිණ . සරා හැර තිදෙනාම තාවකාලික වර්ගයේ රැකියා සොයාගෙන තිබුණි . චමී අපේ සරසවියට අදාල අනුබද්ධ ආයතනයක ඉන්ටර්න්ශිප් එකක් කලාය . ඉන්දුටද එවැනිම බාහිර ආයතනයක ඉන්ටර්න්ශිප් එකක් ලැබුණි . මගේ තත්වය  ටිකක් වෙනස්විය .සරසවියෙන් පිටවෙද්දී වූ හදිසි අබග්ගයක් අවසානයේ  වාසනාව ගෙන ආවෙන් මට ප්‍රකට සමාජ විද්‍යා පර්යේෂණ ආයතනයක ජූනියර් රිසර්ච් ඔෆිසර පට්ටමක් නම් පත්වීම් ලිපියක්ද සහිත රුපියල් අටදාහක වැටුපක් ඇති , ඊ පී එෆ් , ඊ ටී එෆ් සහිත ඉස්තිර යයි කියන රැකියාවක් ලැබීතිබුණි .ඔය අටදාහ ලැබුණේ 2003 දීය . කැපෙන සියල්ල  අවසානයේ ඔවර් ටයිම් ද එක්වුනොත් රුපියල් හත්දාහක් පමණ ලැබුණි .ජීවිතේ වැටුපක් ගත් පලවෙනි වතාව එයයි .පඩි ගත් මුල් දවසේ ලෝකයම දිනූ වීරයෙක්සේ පේ ස්ලිප්- pay slip එකත් අරන් ගෙදර ආ හැටිත් නවාතැනේ හැමෝටම ප්‍රයිඩ් රයිස් ගෙනාහැටිත් මට අදවගේ මතකය . නමුත් මේ රැකියා අපේ වෘතීය පුහුණුවට සම්පූර්ණයෙන් ගැලපෙන ඒවා නොවේ .ඒ නිසා සති අන්තයේ කොහුවල සිටි ප්‍රකට ජේෂ්ඨයෙක් හා වැඩකිරීමට පොටක් පාදාගන්න මට සිදුවිය .රැකියාවේ වැඩ කටයුතු වලින් වෘතීය සුදුසුකම් පුහුණුව ,සම්පූර්ණ නොවේ . එහෙත් රුපියල් හත්දාහක් ලැබෙන රස්සාව අතහැරියොත් කොලඹ ජීවිතය අපහසුය .ඒ නිසා සති අන්තයේ දික්කසාද ලිපිගොනු කියවූයේ මේ කාලයේය .එමෙන්ම මා වැඩකල ආයතනයේ ලොක්කාගේ හිතහොඳ කම නිසා සතියේ එක් දවසක් පැවැත්වෙන ,විබාගයට පෙනීසිටීමට අදාල වෙන දේශන වලටද ගියෙමි .අනිවාර්යෙන් සාරි ඇඳිය යුතු එකී දේශන වාර වලට මම සහබාගි වුයේ කැෂුවල් ඇඳුමින් කොලෙජ් එකේ පස්සාදොරිනි .එවිට අපේ කෝස් කෝඩිනේටර් වූ කන්දයියා මහතාගේ ඇසට වැලිගැසීමට ලේසිය .නීතිය වූයේ සියලු ආධුනිකයන් නිවැරදි ඩ්‍රෙස් කෝඩ් එකෙන්  දේශන වලට පැමිණීම වුවත් රිසර්ච් රස්සාව නිසා මට සාරි අඳීන වෙලා නැත .ඒ හැම රුපියලක්ම දෙවරක් හිතා වියදම් කල කාලයයි . පිටකොටුවේ සිට වේල්ල වීදිය දිගේ පයින් ඇවිදගෙන ගිණි ගහන අව්වේ යන්නත් , වැඩ ඇරී මගේ කාර්යාලය නුදුරෙන් වූ නුගේගොඩ පොලට පයින්ම  ගොස් සතියක එලවලු අරන් ආයිත් කොහුවල හන්දියට අවුත් 135 බසයෙන් නවාතැනට යන්නත් පැකිලුණේ නැත .එසේම හම්බකරගත් එවායින් ඕ ටී එකට අදාල රුපියල් දාහක පමන මුදල කලුබෝවිල වූ ඉතිරිකිරීමේ බැංකුවේ ඉතුරු මිතුරු ගිණුමක දැම්මා මතකය .ඒ අදාල වෘතීය විභාගයට කලයුතු විවිධ මුදල් ගෙවීම් සපුරාගැනීමේ අටියෙනි .

ඩොමිනේටින්ග් කැරැක්ටර් එක වූ ඉන්දු සමග මමත් චමීත් ජීවත්වූයේ බොහෝ පරිස්සමිනි .එහෙත් කටට බ්‍රේක් නැති සරා නංගී නම් ඇයට එතරම් බය වුණේ නැත .ඉන්දු උදෙන්ම වැඩට පිටත්ව යන්නේ ඇගේ කාර්යාලය නවාතැනට තරමක් දුරින් පිහිටි නිසාය. ඊලඟට පිටත්ව යන්නේ චමීය .මම වැඩට යන්නේ අන්තිමටය .මගේ කාර්යාලය නවාතැනට ආසන්නය .සරාට හැමදාම පන්ති නැත .ඇයට උයන්න පියන්න නැත්නම් පරක්කුවෙනතුරු නිදාගන්න හැකිය .කොහොමනමුත් උදෑසන අපේ නිවහනේ තරමක කලබලයකි .කෑම උයන පිහන ඩියුටියට උදෙන්ම නැගිටින කෙනෙක් හතරදෙනාටම තේ හදයි .එකිනෙකා බොන කිරි වර්ග වෙනස්ය .නමුත් හතරදෙනාගේම මග් වලට නියම රස පදමට කිරි හදන්න අපි ඉගෙනගත්තෙමු . එවිට අනික්වුන් ඇස් පිහමින් නැගිටලා එයි . විබාගයට ආසන්න කාලයේ පාඩම් කිරීමට අනික් අය නැගිට්ටවීමද උදේ උයන කෙනාගේ රාජකාරියකි .  කලින්ම වැඩට යන අය මුලින්ම බාත් රූම් යයි .ඉන්දු හා චමීට අනිවාර්යෙන් සාරි හැඳ වැඩට යායුතුය .ඉතින් 

 මේ දෙන්නා කණ්නාඩිය බදු ගනී.මා නිදන ඇඳ තිබුණේ මේ කණ්නාඩිය ආසන්නයේය .ඒ නිසා සියලුදෙනාගේම රූප ලාවණ්‍ය කටයුතු , අලුත් සාරි හැඳ හැඩ බැලීම් වලදී  මේ ඇඳ බදුගැනීම සිරිතක් විය .මුහුණේ කුරුලෑවක් ආවත් දිනගනනක් විස්සෝප වන සරා නංගී වැඩි දාට මේ කණ්නාඩියේ හිමිකාරිය වූවාය .අපි සියලුදෙනාගේම ක්‍රීම් , ෆර්පියුම් ,ලිප්ස්ටික් සහ සෙසු රූපලාවන්ය උපකරන ඇත්තේ  කණ්නාඩිය මතයි . එයින් වැඩිහරියකට හිමිකම් කිව්වේ සරා සහ චමීය .මට වැඩිපුර තුබුනේ ෆර්පියුම් වර්ගය . ඉන්දු  ෆර්පියුම් පාවිච්චියක් නැත . අපි තුන්දෙනාගේ ෆර්පියුම් පොදු දේපල වගේය . සියලුදෙනාගේම සුවඳ විලවුන් බෝතල් වලින් විලවුන් නාගෙන යන සිරිතක් එකල මට තිබුණි . .ඔය අතර අන්තිමට වැඩටයන මට තව රාජකාරියක් ඇත .ඒ දොරටුපාල වැඩේය . පඩිපෙලෙන් බැල්කණියට ඇතුල්වෙන යකඩ ගේට්ටුවේ හා ප්‍රධාන දොරේ යතුරු මා සතුවිය . උදෙන්ම අනික් අයට පිටත්ව යන්න දොරවල් හැරීමත් ,සියල්ල හොඳින් වසා යතුර පහල මල් පෝච්චියක් තුල සුරැකිව තබා යාමත් , අන් සියලුදෙනා පැමිණි පසු රෑට සියලු දොර ජනෙල් වසා තරකොට යතුරු පොත්මේසයේ මගේ පෙන් හෝල්ඩරයට දැමීමත් මීට අදාල කටයුතු විය .ඒ හැරුනවිට විදුලි බල්බ මාරු කිරීම , කුස්සියේ හිටිගමන් බ්ලොක් වෙන සින්ක් එකේ ඩ්‍රැනේජ් සිස්ටම් එක යථාතත්වයට පත්කිරීම වැනි මකබාස් වැඩ කිරීම මට හා සරා නංගීට ඉබේම මෙන් පැවරී තිබුණි .

 සියල්ලන්ම නැවත් එක්වන්නේ හවස්වරුවටය .එවිට එක අයෙක් හැමෝටම තේ හදයි .හැමෝගෙම බිස්කට් එක ප්ලාස්ටික් ටින් එකක අසුරා තිබුණි .කැමති කෙනෙක්ට කැමති වර්ගයකින් කෑහැකිය .තේමේසය අපේ දවසේ වැඩකටයුතු සමාලෝචනය කරන වෙලාවයි .කාටත් තමන් ප්‍රියකරන සීක්‍රට් ක්‍රෂ් වූ කොල්ලන්ගේ සිට අලුත්ම වර්ගයේ මෝටර් රථ,මොබයිල් ෆෝන්  දක්වා කියවන්න දෑ බොහෝය . ඒ සෙෆීරෝ -Cefiro කාර් වලට මමත් චමීත් වහ වැටී සිටි කාලයයි .හේතුව අපේ සීනියර්ලා කීපදෙනෙක්ම සෙෆිරෝ කාර් මිලට ගත් නිසාය .මොබයිල් ෆෝන් නඩත්තුවට අපි අතවූ මුදල් මදිය .එහෙත් ඔය කාලයේ තුබූ අදනම් ඉතාම ප්‍රිමිටිව් වර්ගයේ Nokia  1100 ,1110  phone  එකක සතුකරගැනීම එකම සිහිනය විය ඉන්දු නම් බොහෝවිට කතාකලේ පලක් ඇති දෙයකි .විබාගයට උවමනා සටහන් සොයාගන්න අයුරු , ඊට අදාල වැදගත් දින වකවානු , පාඩම් කලයුතු පිලිවෙල ආදිය ඇය නිතර මතක්කලාය අපි මෙය නම් කලේ "ඉන්දුගේ උපදෙස් පන්තිය " ලෙසයි .බොහෝවිට හවස තේ මේසය සූදානම් කරන්නේද චමීය . තේ සූදානම් වූ පසු ඇය අප අමතන්නේ ' සෙක්සිලා තේ බොන්න එන්න' යනුවෙනි . ඇය අපි සියලුදෙනාටම පොදුවේ ඇමතුවේ "සෙක්සි- sexy  " යන පදයෙනි . චමීට අනුව ඕනෑම හොඳ දෙයක් , ලස්සන යමක් , රස කෑමක් 'සෙක්සිය ".මේ අපේ නවාතැනේ නිතර දෙවේලේ අහුණ ඉතාම සාමාන්‍ය  වචනයකි . චමීගෙන එය මටත් සරාටත් හුරුවිය. සමහර දිනවලට ඔය තේ මේසය ටිකක් වෙනස්වෙයි . පාන්පිටි , බිත්තර වැනි කලමණා ඇත්නම් චමී ඇගේ ප්‍රියතම කෑමක වන  පෑන්කේක් සාදන්නීය .කොහොම කලත් ඉන්දුනම් එහි අඩුවක්ම දකී .මටත් සරාටත් රසේ වගක් නැත .ඕනමදෙයක් බඩට දාගන්න අපි එවරෙඩිය .ඒනිසා පදම වැරදී රෙසිපිය අල වුවත් අපිට කමක් නැත .සරා අපි හැමෝගෙම උපන්දින කුස්සියේ ඇති බිත්ති  කැලැන්ඩරයේ ලකුණු කර තිබුණි .පෙබරවාරි , මාර්තු , මැයි හා දෙසැම්බර් වල අපේ උපන්දින යෙදී තිබුණි . උපන්දින සමරන උදවියට  ෆැබ් එකෙන් කේක් ගෙන ඒම සරාගේ අනිවාර්ය නියෝගය විය .ටී වී බැලීමක් නොවුන අතර සියලුදෙනාම නිවසට එන හවස් යාමයේ සිට අපි රෑ නින්දට යන තෙක් ඉසිර ගුවන්විදුලියේ සින්දු ඇසුවෙමු .ඊට කුඩා  රේඩියෝවක් අප සතු විය .ඔය අතර සති මැද නිවාඩුවක් තිබ්බොත් උදෙන්ම නැගිටින ඉන්දු මුලු ගෙයම අස්කරන්න පටන්ගනී .අපේ කොට්ට මෙට්ට අපිටත් නොකියාම බැල්කණියට විසිවෙලාය .ඒ වේලා ගෙටගන්නය . ඇඳ ඇතිරිලි රින්සෝවල පොඟවලාය .සමාවක් නැත .ඒවා තනි තනිව හෝදාගත යුතුය .පොත්මේසය වනසා තිබෙනවාට ඇය කැමති නැත .ඉතින් හැමෝගේම සටහන් ගොනුකරන්නේද ඇයයි .අපිට නම් මේවා මල වදය . ඒත් ඉතින් පොදු යහපතට-in the public interest   උහුලා සිටිමු .

රැකියා කලත් සුලු වැටුපක් නිසා අපි හැමෝම මාසේ අන්තිමට යන්නේ රිම් එකෙනි .තත්වය උග්‍ර වන්නේ හිටිගමන් අපි රැකියා කරන තැන් , හඳුනන සීනියර්ස්ලාගෙන ලැබෙන විවිධ ආරාධනා නිසාය .මේවා මගහැරීමට නොහැක්කේ වෘතීය ජීවිතය අරඹන්න ඇවැසි සමහර නෙට්වර්කින්ග් අවස්ථා මෙයින් ලැබෙන නිසාය .ඉතින් ඒවාට සූදානන් වීම යනු සෑහෙන්න ලොස් වීමකි .අලුත් සාරියක් ගන්නටම සිදුවේ . 

මේ සියල්ල මැද ප්‍රධාන කාරණාව  හෙවත් විබාගය අමතක කල නොහැක .අපි තිදෙනාම රැකියා සහ වෘතීය පුහුණු ලබන අතරම පාඩම් කලයුතු විය  .අපේ බොහෝ බැචීලා අප මෙන් නොව සතියට දින පහම වෘතීය පුහුණුවට සහභාගිවූ නිතර දෙවේලේ සාරි පටලවාගෙන සිනියර්ස්ලාගේ පොත් අතින් ගෙන අලුත්කඩේ කැරකුන  අයයි.ඔවුන්ට විබාගයට හොඳ සප් එකක් සිනියර්ස්ලාගෙන් ලැබුණ අතර සමහර දෙපාර්තමේන්තු වල සේවයට  යාමට ඇවැසි සහයද කල්තියාම ලැබුණි.නොකඩවා යමක් පාඩම් කලේ ඉන්දු පමණකි .චමී සහ මම උදේට හිතුනොත් පාඩම් කරන චරිත විය .විබාගය අත ලඟටම ආකල මම මගේ රැකියාව කරන ආයතනයෙන් මාස දෙකක නෝ පේ නිවාඩු ඉල්ලාගත්තෙමි . විෂයන් හතකට ඇවසි කාරනා පාඩම් කලේ ඔය කාලයේය .විබාගය පැවතියේ දෙවන මාසය මැදය .එය සති හතරක් නොකඩවා තිබුණි .එකල ඉවුම් පිහුම් සියල්ල සරා තනිව කරන්න බාරගත්තාය .අපිට තේ පවා හදා දුන්නේ ඇයයි .සමහරවිට අපේ රෙදිත් හේදුවා මතකය .එපමණක් නොව විබාගයට පෙර දිනවල සමහර පනත් , වගන්ති ගැන අපේ මතකය පිලිබඳ දැනුම මැනීමද ඇය විසින් සිදුකලාය . අපි තිදෙනාම උදේ , දවල් , රෑ නිදිවරන් පාඩම් කලෙමු .මේ සේරම සෙල්ලම් දාන්නේ අර වෘතීය සුදුසුකම් වලිගය එල්ලා ගන්නය .


අන්තිමේ සියල්ල යහපත් ලෙස නිමාවිය .අපි තිදෙනාම විබාගය සමත්වී තිබිණි .රිසල්ට්ස් බැලූ දා හිතට නැගුන සතුට මෙතෙකැයි නිමක් නැත .එතැනම වූ කාසිපෙට්ටි දුරකතනයකින් මම ගෙදරට කතා කර ඒපුවත තාත්තාට දැන්වූයේ මහත් උද්දාමයෙනි .ඉන් දෙදවසකට පසු අපි තුන්දෙනාම කලු නිල කබා මස්සන්නට ගිය අයුරුත් මතකය . හොඳම රෙදි වර්ගයකින් තෝරා , ඉස්තරම් විදියට නිමා කිරිමේ පලපුරුද්දක් ඇති අලුත් කඩේ ටේලර් ජොයින්ට් එකකට අපේ ඕඩරය කලින්ම දුන්නේ දිවුරුම් දෙන කාල වකවානුවේ වැඩි කරදරයක් නොවෙන්නය .අපි තිදෙනාම කලින් කතාවී එකම සෙෂන් එකක දිවුරුම් දීමට හැකි වන ලෙස  අදාල ලියකියවිලි බාරදුනිමු .චමී අපේ දිවුරුම් දුන් දිනයේ අමතක නොවෙන යමක් ඉතිහාසයට එක් කලා විය යුතුය .ඒ තමන්ගේ වෘතීය ජීවිතය අරඹන පොරොන්දුව දෙන්නටත් පමාවී පැමිණීමෙනි .එවිට අපි සියලුදෙනාම දිවුරුම් දී හමාරය . වසර දෙකකට මදක් වැඩිවූ සන්තුෂ්ටි දායක කාලසීමාවක් ගෙවී ගියේ එසේය . ඒ ජීවිතේ මහා බරක් පතලක් නොගත් ,එදිනෙදා ජීවත්වෙන හැටි හිතූ ,අතේ සතේ නැතත් හිතේ  සතුටින් හිටි කාලයකි.අප සිවුදෙනාගෙන් පලමුව වෙන්ව ගියේ මමය .ඒ කලුකබා රස්සාවට වඩා හාත්පසින් වෙනස් රස්සාවක් කරන්න උවමනා වූ නිසාය . ඒ වනවිට මම රජයේ කොමිසමක කලු කබා රස්සාව කරමින් සිටි කාලයයි . මගේ පත්වීම ඉස්ථිර කිරීමට ඔන්න මෙන්න තිබියදී මම ඉන් ඉවත්වීමි .මා නික්ම යනවාත් සමගම චමී එම ආයතනයේ සේවයට එක්වූවාය .ඉන්දු ඉන්ටර්න්ශිප් එකෙන් මුදවා ඔෆිසර තනතුරකට උසස්වී සිටියාය .සරා චාර්ටඩ් තුන්වන පියවරට සූදානම් වුවාය .ඉන්පසු කාලවලදී අප එතරම් මුන නොගැහුන මුත් උපන්දිනවලට සුබපැතුම් එවීම නම් නොකඩවා විය .අවසන් වරට අපි තිදෙනෙක් චමීගේ වෙඩින් එකේදී මුණගැසුනේ 2008දීය.පසුව අපි හමුවුනේ මූණු පොතෙනි .තාමත් චමී හිටිගමන් මා අමතන්නේ සෙක්සි ලෙසිනි . අපි අතර ඉඳහිට හුවමාරු වන ඊමේල් වල පවා එදවස්වල තේ බොමින් නන් දෙඩවූ අයුරු සිහිකර සිනාසෙමු .ඒ හැම ඊමේල් පණිවුඩයක් අගම හැමදාම කියවෙන දෙයක් ඇත - God.... That was the best time in our life -දෙවියනි ඒ අපේ ජීවිතයේ ගෙවීගිය හොඳම කාලයයි !

ප/ලි

ඒ ජිවිතේ ස්වාධීන වෙන්නට එකතරා අයුරකින් වෙර දැරූ කාලයකි .එහි සිහිවටන දෙකක් තාමත් මා සතුය . ඒකක් සරසවියේ අවසන් වසරේ වූ අබග්ගයක් නිසා අහම්බෙන් ගිය රස්සාවෙන් ලද පලමු වැටුප සටහන්වූ පේ ස්ලිප් එකය .අනික මගේ වෘතීය පුහුණුව ලබන්න යන මුලම දවසේ ඇඳි ලා ක්‍රීම්  පාට පසුබිමේ ලා කොල පැහැ සිහින් මල් මෝස්තරයක් වැටුන  කොට්න් සාරියයි . 

මට මහන්සියි

එලාමය මරහඬ තලන  හඬලන ජංගමයා ඇඳ පුරා අතපතගා සොයාගත්තෙමි .උදේ පහයි.අද සඳුදා .එතකොට මේ ඉන්නේ රාජකාරි නිවහනේ කොලඹ .දැන් මේක මගේ ගෙදර වගේ .පොරවන් නිදාගන්න තියේනම් හොඳයි .එතකොට මතක්වුණේ  හරියට හයට ඔෆිස් එකේ ඉන්න ඕනෙ.හබරණ යන නඩේට එක්කහුවෙන්න . මොන කෙහෙම්මලකට මේ මීටිම හබරණ දැම්මද ? හබරණට මම කැමති කාලෙකුත් තිබුණා .අර ගහක් යට නිදාගත්තු දවස්වල .දනි පනි ගාල නැගිටලා මූණ හෝදලා ඇඳුම් ඇඳගත්තා . ඊලඟට මොනවද ගෙනියන ඇඳුම් .ඒව ට්‍රැවල් බෑග් එකට ඔබා ගන්න ඕනේ . අයන් කරන්න ? පිස්සුද ? රෙදිටික හෝදගත්තේත් බොහොම අමාරුවෙන් .මේ ට්‍රැවල් බෑග් එකේ මුලු ජීවිතේම පැක්වෙලා වගේ .සිකුරාදට අන්ලෝඩ් කරලා වෙලා තිබ්බොත් රෙදි හෝදනවා. ආයෙත් තව අලුතෙන් ලොට් එකක් පටවගන්නවා ඉරිදට හරි සඳුදට හරි යනවා . හරි ඔන්න උවමනා අඩුමකුඩුම ටික ගත්තා .තව ටිකක් නිල නිවාසේ අල්මාරියට දැම්මා.ඒව ආයේ කොලඹ ආවම අඳින්න .මතක ඇතුව කැමරාවයි ඒකෙ අනික් ආම්පන්නයි ගත්තා .මල්ල පිටට එල්ලගත්තා .ලැප්ටොප් එක, එක උරිසකට . කාර්යාල බෑගය අනික් උරිසට . ඇවිදගෙන ඔෆිස් එකට . නිල නිවාසේ යතුර බාරදුන්න සිකුරටිට . එකා දෙන්න මලු උස්සන්  ඔෆිස් එකට එනවා බාගෙට නිදිමතේ .අපේ නඩේ බෑගමලු , මීටිමට ඕනෙ අනික අඩුම කුඩුම ඔක්කොම වෑන් එකට ඇහිරිලා අපි දහදෙනෙක් පැක්වුණාම කොහොමද සනීපෙ? වෑන් එක ඇදිල යනවා නුවර පාර දිගේ .

මගේ ලොක්ක ඉස්සරහ සීට් එකේ .

"ටී ජී ගිය සතියේ අර රිපෝට් එකේ ප්‍රශ්ණ වගයක් අහල තිබුණා එක්ස්පෙන්ඩිචර් ගැන .උත්තර ඇරියද ?" එයා අහනවා .

මොන මගුලක්ද ? ගිය සිකුරාදා රෑ ආව මේල් එකක් ."ඒකට උත්තරහදිස්සි නෑ" . මම මුමුණනවා.

ඒ මදිවට මගේ එහාපැත්තේ ඉන්න අනික් ලොක්කි අහනවා "ටී ජී ඔයා අර කන්සෙප්ට් නෝට් එක ලියන්න පටන්ගත්තද ?"

මේක තමයි ලොක්කො එක්ක එකට ගමන් යන්න මම අකමැතිම වැඩේ . මුන්දැල එක්ක වාහනේකවත් නිදහසේ යන්න නෑ.කෙහෙම්මල් රාජකාරි ප්‍රස්න අහනවා ඒවට උත්තරදීල ඉවරක් නෑ .නිදාගන්න බැලුවා .ඒත් ඉතින් මට කවදාවත් වාහන වල නිදාගන්න බෑ. නිකන් ඇස් පියාගෙන ඉඳල ඇසුත් රිදෙනවා . ඒ වැඩෙත් අතඇරලා දැම්ම .කවුලුවෙන් ඉර එලිය වැටිලා මූණ පිච්චෙනවා . පිටිපස්සේ ප්‍රෝග්‍රෑම් සපොර්ට් කට්ටිය නම් හොඳට ලී ඉර ඉර නිදි . ලොක්කො තුන්දෙනෙක් ලැප්ටොප් දිගඇරන් ප්‍රසන්ටේශන් ගැන කතාව . ඔෆිස් එකෙන් දැන් කාර් චාජර් දීල .මල වාතයක් . නොකිය කියන්නේ අපිට විසිහතර පැයම වැඩ කරන්නද ? යන්තන් ඔෆිස් එන අතරේ නෙස්කැෆේ එකක් බිව්ව .වෙලාව නවයට කිට්ටුයි . අඹේපුස්සෙ නැවැත්තුවොත් හොඳයි උදේ කෑමට .

මේ මීටිම අවුරුද්දකට පස්සේ තියන්නේ .පේන විදියට සෑහෙන්න බොන්න ඕනෙ ප්‍රශ්න ගොඩක් කතාකරන්නයි යන්නේ .ලඟදි වෙන මැනේජ්මන්ට් චේන්ජ් .ස්ටාෆ් එකත් මැනේජ්මන්ට් එකට අවුලක් අදින්න ඉන්නේ .දෙගොල්ලම නොදන්න තාලෙට ඩිප්ලොමැටික් විදියට ඉන්නවා .හොඳ හොඳ සෙල්ලං එලිවෙන ජාමෙට .

දොලහමාරට විතර හබරණ ආවෙ .සුපුරුදු නවාතැන . හරි ලස්සනයි .දවල් කෑමෙන් පස්සේ හරියට දෙකට මීටිම පටන්ගන්න . රූම් එකට ගිහින් නාගත්තට පස්සේ ආයෙ කෑම ඕනත් නෑ . පැය දෙකතුනක් දපන්න ඇත්නම් හොඳයි .ඒත් ඒව කොහෙද . මීටිම පටන්ගත්තා .ලොක්ක වහෙන් ඔරෝ කතාවෙන් ඔන්න එනවා මැනේජ්මන්ට් චේන්ජ් එකට .

"මේගොල්ලො මේව තීරණේ කරල නොදන්න බබාල වගේ අපිට කියනවා . ඉස්සර මේ තීරණ මෙහෙම ගත්තෙ නෑ" .අපි සෙට් එකක් කෙලවර ඉඳන් කුටු කුටු ගානවා .

ලොක්ක එපාර කතාව ටිකක් වෙනස් කරලා. "අපි අද වර්කින්ග් කමිටියක් දාල ඩිනර් එකේදිත් මේගැන කතාකරමු" එයා කියනවා  .

මේ කතන්දර ඉවර වෙනකොට රෑ හයහමාරයි . ආයෙ ඩිනර්  ඩිස්කෂන් . මේකනම් පූරුවෙ පවක් .මෙහෙම තැනකට ඇවිත් වත් නිදහසේ කෑම ටිකක් කන්න නෑ .වර්කිං කොමිටියට නොයන්න මම හිතාගත්තා .හැබැයි යන දෙන්නෙක්ව අල්ලං කියන්න ඕනෙ ඒව ටික මතක් කලා . ටිකක් ඇවිදින්න යන්න හිතුවා .වැඩි දෙනෙක් වර්කිං කොමිටියෙන් පස්සේ සෙට් වෙන්න වගේ .රූම් එකට ගිහින්  ලැප්ටොප් එකයි ,කාර්යාල බෑග් ඇඳ උඩට විසිකරලා කැමරාව අතට ගත්තා .රබර් සෙරෙප්පු දෙකත් දාගත්තා .එලියට බැහැලා අඩි පාර දිගේ ඇවිදන් ගියා ඈතින්පේන වැව දිහාට .එතන ඉඳගන්න බංකු ,සමර් හට් එහෙම තියෙනවා .මගේ කල්පනාව පුලුවන් තරම් මෙතැනට වෙලා ඉඳලා පරක්කුවෙලා රෑ කෑමට යන්න . නැත්නම් වෙන්නෙ එක එක ඕප දූප කතා කරන්නයි , එක එක්කෙනාගෙ ඔෆිස් පොලිටික්ස් වලට අහුවෙන්නයි ,පලක් නැති වාද වලට පැටලෙන්නයි . මෙහෙම වෙලාවට තියෙන එකම සහනය ඇති තරම් කැමරාවෙන් පින්තූර ගන්න එක .මෙතැනට ඉර බැහැගෙන යන හැටි හරිම ලස්සනයි .අහසේ විසිරුණ  වර්ණවත් ගතියට මම ආසයි . බැහැගෙන යන ඉරේ අන්තිම රැස් කැරැල්ලත් කැමරාවට අහු කරගෙන ආයෙත් කාමරේට ආව .මගේ රූමි වර්කිං කොමිටි මීටිමේ. නාලා දෙපැයක් නිදාගන්න හිතුවා .රෑ දහය වෙනකන් ඩිනර් තියෙනවා .නවයහමාරට විතර ගිහින් තනියෙන් කෑම ටිකක් කන්නයි කල්පනාව .නිදගන්න ගියාට ආයෙ උඩ විසි වෙලා ඇහැරුණා . මගේඅ රූමි කතා කරනවා .

"ටී ජී එන්න ඩිනර් වලට දැන් අටහමාරයි" . මෙහෙමත් වදයක් .ටීම් එකක් එක්ක ගියහම ඔහොම තමා .නිදහසක් නෑ .

"මම පොඩි වැඩක් .හදිසි ඊමේල් වගයක් යවන්න වෙලා . ටිකක් පරක්කු වෙනවා" . බොරුවක් කිව්ව බේරෙන්න .

"මැඩම් අතන මේසෙ තමයි  මැඩම්ලගෙ ටීම් එකට වෙන කරල තියෙන්නෙ .තාමත් මැඩම්ලගේ ටීම් එකේ අය එතැන කෑම කනවා . එතැනට යන්න "හෝටල් සේවකයා මට කියනවා .

"නෑ එයාල වෙන කතාවක් .

 මට ඒක අදාල නෑ. මම කැමති මෙතැන ඉඳන් කෑම කන්න .ටේබල් එකක්  lay කරන්න ප්ලීස් ? "මාත් අතාරින්නේ නෑ

කොහොමහරි තනියෙන් ඉඳන් කෑම කන්න ස්විමින්ග් පූල් එකට මූණ දාපු මේසයක් ලැබුනා.

"මැඩම් මොනවත් බොනව්ද ?" ආයෙත් හෝටල් සේවකයා බාර් එක දිහා බලන් අහනවා .

"ඔවු ගේන්න බ්ලැක් ටී පොට් එකකක් ලෙමන් ස්ලයිසස් එක්ක" .

"තව මොනවත් ඕනෙද මැඩම් "?. "ඔවු තියේ නම් ඔයාල බ්‍රෙක්ෆස්ට් එකට තියන හකුරු කෑලි ටිකකුත් ගේන්න . "මම වැරදි උත්තරයක් දුන්නද මන්දා .මිනිහා තක්බීර් වෙලා ඉඳලා ගියා තේ ගේන්න

කෑවට වැඩිය තේ බිව්ව මගෙ හිතේ . තාම වර්කිං කොමිටිය යනවා .කට්ටියගේ සද්දේ ඇහෙනවා .වරින් වර උස් හිනා හඬවල් .ඒ කියන්නේ වැඩේ සාමාකාමී වෙලා වෙන්න ඇති . නිදහසේ කෑවා . ටීම් එකක් එක්ක වැඩට ගියහම වැඩ ඉවරවෙලා තනියම්ම ඉන්න මම තරම් කැමතියි උදවිය වෙන මේ ලෝකෙ නැතුව ඇති . මගේ රූමි තව පරක්කුයි කියල එස් එම් එස් එකක් ආවා . නිවුස් බලලා නිදාගන්නහිතලා කාමරේට යන්න නැගිට්ටා .

"තව තේ බොනවද මැඩම් /". අර සේවකයා ආයිත් ."නෑ අදට බිව්වා ඇති "කියාගෙන මම ස්විමිං පූල් සයිඩ් එක දිගේ කාමරේට ඇදුනා .

ස් ස් ස් ටී ජී ...කාගෙදෝ පුරුදු හඬක් .බැලිනම් සිවා පූල් සයිඩ් එකේ මේසෙක වාඩිවෙලා .

එන්න වාඩිවෙන්න එයා මට පුටුවක් පෙන්නලා අතින් සන් කලා .

"ඇයි මෙතැන ? කෑවද ? නිදාගන්නෙ නැද්ද ? දැන් දහයයි වෙලාව ".මගෙන් ප්‍රශ්න වැලක් .

"නෑ තව පරක්කුවෙලා යනවා .සුදා මගේ රූම් මේට් .එයා වර්කිං කොමිටියට ගිහින්" .

සිවාට මෑතකදි ප්‍රමෝශන් ලැබුණා. සුදා ඒකට අකමැතියි .දැන් එයා රිපෝට් කරන්නෙ සිවාට.මේ දෙන්න අතර  සීතල යුද්ධයක් ය අවුලුවලා ඔෆිස් එකෙ අනික් ලොක්කො ටික. සිවා මට ඒ වග විස්තර කියනවා .සිවා  කතාකරන්නෙ බොහොම හෙමින් , ඉන්ග්‍රිසියෙන් වචන තෝරගෙන.බොහොම පරිස්සමින් සංයමයෙන් . ඉස්සර ඉඳන් මම සිවාට කැමතියි . ඔහොම ටීම් එකතුවුණහම අනික් වුන් ස්ටාෆ් හවුස් එක දෙවනත් වෙන්න බීලා පාර්ටි දානවා . එයා බොන්නේ නෑ . ෆුල් වෙජිටේරියන් . බොහොම සුහද ගතිගුණ තියෙන යාලුවෙක් . අනික් වුන් නිතරම පාර්ටි දාලා සිවාට බලෙන් පොවන්න හදලා බුලී කරනවා .සිවා නොබොන නිසා පාර්ටි ඉවර කරලා හිස් බෝතලුයි , මස්කටුයි සිවාගෙ කාමරේ දොර එලිපත්තෙ තියනවා. වර්කිං කොමිටියෙ එකාදෙන්න විසිරිලා යනවා .එයාල අපි ගාවත් නතරවෙලා ටිකක් පුදුම වෙලා බලලා" ඔහ් යූ ගයිස් හියර්" කියල ගූඩ් නයිට් කියලා යනවා.අපිත් වෙනසක් නැතුව "ගූඩ් නයිට් "කියනවා .තවටිකක් කතා කරකර ඉඳලා අපි දෙන්නත් යන්න නැගිට්ටා ."අතාරින්න එපා . මුල් හරිය ටිකක් කරදරවේවි මැනේජ්මන්ට් වලදි .ඒත් ඔයා ඉක්මනට හුරු වේවි ඒකට" .මම සිවාට කිව්ව .තෑන්ක්ස් ටී ජී .එයා අතට අත දුන්න .

කාමරේට ගියා තාම නිදි මත නෑ. එපාර ආයෙත් ඊමේල් දෙකතුනක් ලිව්වා . මීටිමක රිපෝර්ට් එකකුත් ලියලා ඉවරකරලා මේල් කලා . මගේ රූමිත් වැඩ .ලොක්කට හෙට කරන්න තියෙන ප්‍රසන්ටේශන් එකකට ගැජමැටික්ස් දාලා ලස්සන කරන්න එයාට පැවරිලා .ආයෙත් කාමරේ තිබුණ හීටරේ ගහල වතුර උණු කරලා බ්ලැක් තේ හදන් බීලා නිදියනකොට එලිවෙන පාන්දර දෙකයි .

පහුවෙනිදා මුලු දවසෙමත් ,ඊට පහුවෙනිදා දවස් බාගෙතුත් මීටිම . දැන් කට්ටිය ඒතරම් මැනේජ්මන්ට් එක චැලෙන්ජ් කරන්නෙ නෑ . දවල්ට ,රෑට කෑම කද්දි එක එකා ස්මෝල් ගෲප් හැටියට ගිහින් ලොක්ක එක්ක ඉඳගෙන කතාව . වර්කිං කොමිටියෙ ගත්තු තීරණ ආයෙ රිවිව් කරලා තම තමන්ට උවමනා විදියට හදාගන්න හැමෝම දඟලනවා .ඔන්න ඔහේ ඕනෙ දෙයක් කියලා මම ඉතුරු දවස් වලත් හවසට කැමරාව අරන් ඇවිද්දා . රෑට අනික් හැමෝම ගියාට පස්සේ අන්තිමටම ගිහින්  නිදහසේ කෑම කෑවා. ටිකක් ඔෆිස් වැඩ කරලා පරක්කුවෙලා නිදාගත්තා .

දවස් දෙකහමාරක මීටිම ඉවරවුනේ "එම්බ්‍රේස් ද අන්සර්ටිනිටි" කියල ලොක්ක දුන්න පණිවිඩේකින් .ඕක කියන්න මීටින් තියන්න ඕනෙ නෑ .දැන් අවුරුදු හයක් තිස්සේ ඔය කතා අහලම පුරුදුයිනේ . කොලඹ පිටත්වෙනකොට හවස දෙකයි. දැන් නම් ඔක්කොම ලොක්කො වාහනේ නිදි ගොරව ගොරව .ඇති යන්තන් .කොලඹ එනකොට රෑ අටයි .හරි තෙහෙට්ටුයි .කාර්යාල නිවහනේ අනික් සගයට ඕනෙ මාව ඩිනර් එක්කන් යන්න .බෑ කියන්න විදියක් නෑ .එදාට එයාගෙ රස්සවෙ එකොලොස්වෙනි අවුරුද්ද සමරනවා . අවුරුදු එකොලහක සේවෙන් පස්සෙ එයා මේ මාසෙ අග අයින්වෙනවා . ආයෙත් නාගෙන ඇඳගෙන ගියා රෑ කෑම කඩේකට . මික්ස් රයිසුයි , ඔරෙන්ජූසුයි ඕඩර් කරලා මට එයාගෙ මැනේජ්මන්ට් එකත් එක්ක තියෙන frustration  , අවුරුදු එකොලහක එක්ස්පීරියන්ස් , සමහරු ලොක්කට අල්ලන පන්දම් ගැන අහන්න වුණා .ඇත්ත වුනත් බොරුවුනත් නිදි මරගාතේ ඔලුව වන වන ඉන්න එක තමයි කලේ . ඇවිත් නිදාගන්නකොට දහයයි

අහැරුණේ කාර්යාල නිවහන සුද්දකරන්න එන සේවිකාවගේ සද්දෙට .

"මිස් තාම නිදිද? . තේකක් හදන්නද ?"එයා දොරට තට්ටුකරනවා .

ගමන් මහන්සියට ද කොහේ ඇඟ රිදෙනවා . නිදිමතයි තව .වෙලාව නවයයි . හරියට නම් නවයට ඔෆිස් ඉන්න ඕනේ .දඩි බිඩි ගාලා ඇඳගන්න හිතුවා . ශීලා තේ එක හදලා අතටම ගෙනත් දුන්නා

"මිස්ට මහන්සි පාටයි . ඊයෙ පරක්කුවෙලා ආව කියලා ජයසේන සිකුරටි අයියා කිව්වේ ?"."

ඔවු ටිකක් මහන්සියි ශීලා  .මම හිමිහිට කිව්ව ".

"ඒක හැබැව .දැන් මෙහෙ මිස්ට ගෙදර වගේ .ගිය සතියෙ සිකුරාදා වෙනකනුත් මෙහේ නෙ" .

හැබෑටම මොකද්ද මේ ජීවිතේ කියලත් හිතෙනවා වෙලාවකට . දන්න කියන යාලුවො හිතන්නේ හරි ෆන් වැඩක් කියලා ..සමහර යාලුවො කියන්නේ කෙයාර් ෆ්‍රී ජිප්සි ලයිෆ් කියල .මාත් ඉතින් ජීවිතේ කරදර කියන දේවල් ,අපහසුකම් තව කාටවත් කියන කෙනෙක් නෙවී .මොනව වුණ හිනා වෙලා ඉන්නවා .ඉතින් හැමෝම හිතන්නේ මම හොඳින් කියලා. බැලුවම ඒකෙත් වරදක් නෑ..

ආයෙත් මතක්වුණා ගෙදරට කතාකලේ නෑ කියලා .ඉක්මනට අම්මට කෝල් එකක් ගත්තා . දවසක් ඇර දවසක් විනාඩි පහක් අම්මට කතාකරන්න දැන් ටික කාලෙක ඉඳන් කරන දෙයක් .මේ විනාඩි පහ තමයි අපි දෙන්න රණ්ඩුවක් අල්ලන්නේ නැතුව කතාකරන එකම වෙලාව . නැත්නම් මම ඉතින් ප්‍රශ්නවලට උත්තර දෙන්නේ තව ප්‍රශ්නෙකින් . ගෙදර විස්තර අහලා නාගන්න ගියා . ශීලා බෙඩ් ශීට් හෝදන්න අහනවා .මම එපා කිව්ව . දවස් දෙකක් පාවිච්චිකලාට ඒව කිලුටු නෑහැ. එයා එන්නෙ කැස්බෑව පැත්තේ ඉඳලා .සුමානෙකට දවස් තුනක් ඇවිත් කාර්යාල නිවහන සුද්දකරනවා .උදේ නවයට ඇවිත් හවස 2 වෙනකන් වැඩ කරලා ආයෙත් ඔෆිස් එකට ගිහින් ඒකත් අස්කරලා පහට ගෙදර යනවා .අපි  කිලුටු කරලා දාන බෙඩ්සීට් , කාල තැන තැන දාන පිඟන් ,කිලුටු bath room ,  එහෙ මෙහෙ වුන පුටු අස් පස් කරලා තට්ටු දෙකක් මොප් කරනකොට හොඳ ගනන් ඇති . මට සේරම පහසුක්ම් දීලත් මහන්සියි .මීටර සීයක් ඈතින් තියෙන ඔෆිස් එකට යන්න පැයක් පරක්කුයි .ලැජ්ජ නැද්ද මනුස්සයෝ කියල හිතෙන් බැන බැන  ඉක්මනට නාලා ඇඳගත්තා .දිනපොත බැලුවා එලියේ මීටින් නෑ.ඒ නිසා අයන් කලේ නෑ .ෆෝමල් ඇඳුම් ඕනත් නෑ.ටී ශර්ට් එකක් ඇන්දා .ෆර්පියුම් බෝතලෙන් බාගයක් විතර නාගත්තා .මෙහෙම මහන්සි දවස් වලට වැඩට යන්න මොර්ටිවේෂන් එකකුත් ඕන නේ . හිත බෑ කිව්වත් නොගිහින් කොහොමද . හිත බෑ කියන වියර්ඩ් ෆීලින් එක මම දන්නවා . ගත්තා ලැප්ටොප් එක එක උරහිසකට , කාර්යාල බෑග් එක අනික් උරහිසට . ගියා ඔෆිස් එකට . රිසෙප්ශන් ඉන්න වයසක ඇඩ්මින් නෝනා  හිනාවක් දාලා ටී ජී යූ ලූක් ටයර්ඩ් කියලා , ගල් යූ හැව් සම් මේල්ස් කියලා මගේ ලියුම් ටික දුන්න .නොගිහින්ම බැරි වෙඩිං ඉන්විටෙශන් දෙකකුයි , බැංකුවෙන් එවන ලියුම් වගේකුයි . ඒව දිගෑරන් බලනකොට ලොක්කගෙන් කෝල් එකක්.

"ටී ජී ටිකක් හදිස්සියි කේස් ස්ටඩීස් දෙකක් ඕනේ යූ .කේ යවන්න . හවස තුන වෙනකොට එවනවද ?මේල් එක දැන් මම ෆොර්වර්ඩ් කලා .අර එක්ස්පෙන්ඩිචර් ප්‍රශ්නෙට ඔයා උත්තර ලියල තුබුණ. තෑන්ක්ස් .හොඳ ස්ට්‍රොන්ග් ආන්සර් එකක් ......." එයා තව මොනවද කියනවා .... මොන උත්තරය දුන්නද මන්දා මට නිදිමතයි . මහන්සියි . .....අයි ෆීල් වියර්ඩ් .ඒත් කවුරුත්ම හිතන්නෙ හිතන්නෙ මම හොඳින්, සතුටෙන්  කියලා.ඉතින් මාත් ඒගොල්ලන්ට කියනව මම සතුටෙන් කියල.

ප/ලි

කොහොමහරී නිදිමතේම වුනත් ඔක්කොම එනර්ජි කලෙක්ට් කරලා උවමනා වැඩේ කරල වෙලාවට සබ්මිට් කරා.උඩතියෙන්නෙ මම ගත්තු පින්තූර වලින් දෙකක් .කැමරාව මගේ හොඳම ගමන් සගයා .